Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6574 K.2017/17199

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş akdine davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının sosyal medya üzerinden davalı şirket ve çalışanları aleyhine hakaret içerir asılsız ithamlarda bulunduğunu, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda toplandığı anlaşılmış, 4857 sayılı yasanın 20/2. maddesindeki düzenlemeye göre iş akdinin haklı nedenle feshedildiği hususunda ispat yükünün davalı işverene ait olduğu,

dosyadaki kayıt ve belgelere göre davalı işveren davacının sosyal medya üzerinden davacı şirket ve çalışanları aleyhine hakaret içerir asılsız ithamlarda bulunduğundan bahisle iş sözleşmesini feshetmiş ise de işveren tarafından davacı hakkında yapılan suç duyurusuna istinaden ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde davacının üzerine atılı hakaret suçundan dolayı suçun unsurları itibariyle oluşmaması nedeniyle takipsizlik kararı verildiği, davacı tarafça söylendiği ve hakaret olarak nitelendirilen ve davalı işveren tarafından dosyaya sunulan sosyal paylaşımların hakaret niteliğinde olmadığı, eleştiri mahiyetinde olduğu, davacının fazla çalışma yaptığının sabit olduğu, bu alacak kaleminin ödendiğinin ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, ancak bu hususun davalı işveren tarafından yazılı belge ve kayıtla ispat edilemediği,

davacının çalıştığı döneme ilişkin ücretlerinin davalı işveren tarafından ödendiğinin sabit olduğu, bu nedenle davacının ücret alacağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin, ücretin içinde kararlaştırılması halinde yılda 270, ayda 22,5 ve haftada 5.2 saatlik haftalık 45 saati aşan fazla mesai ücretin içinde kararlaştırılmış olur. Aynı zamanda bu hüküm 40 ile 45 saat arasındaki fazla sürelerle çalışma süresini de kapsar. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Taraflar arasındaki sözleşmede fazla mesainin ücrete dahil olduğu kararlaştırılmıştır.Fazla mesai ücretinin ücrete dahil olması sebebiyle yukarıda bahsedilen kriterlere göre hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme nedeniyle verilen karar hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.