Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6688 K.2017/18334

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 15/04/2008 - 15/10/2012 tarihleri arasında restoran şef yardımcısı sıfatı ile çalıştığını, 15/10/2012 tarihinde iş akdinin davalı tarafından sonlandırılarak kıdem ve ihbar tazminatı ödemesinin yapıldığını ancak davacının haftada en az 2 kez fazla çalışmaya kaldığını, fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı departmanda vardiya sistemi olduğunu, vardiyalarına göre saat 08:00'de iş başı yapanların saat 16:00'da işi bıraktığını ve 1 saat ara dinlenmelerinin mevcut olduğunu, diğer vardiyada 16:00'da işbaşı yapıldığını 24:00'de işi bıraktığını ve son vardiyanın 24:00'de işbaşı yapıldığını ve 08:00'de işi bıraktığını, fazla çalışma yapıldığında bu çalışmaların karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti hesabının 2011-2012 yılları için işyeri kayıtlarına ve diğer yıllar içinse tanık beyanlarına göre yapıldığı belirtilmiş, Mahkemece fazla çalışmanın işyeri kayıtlarıyla ispatlandığı gerekçesiyle indirim yapılmaksızın hüküm kurulmuştur. Davacının fazla çalışma ücreti 2008-2012 yılları arasında hesaplanmış olup, Mahkemenin kayıtlı dönemdeki çalışmanın kayıtlı olmayan ve tanık beyanlarıyla ispatlanan döneme de teşmili ve bu gerekçeyle tanık beyanlarıyla ispatlanan dönem için fazla mesai ücretinden makul bir indirime gitmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: