Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6689 K.2017/17360

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının işlerin durgunlaşması nedeni ile tekrardan çağrılmak üzere kısa süreliğine ücretsiz izne gönderildiğini, daha önce davalı iş verenin bir kaç kez böyle uygulaması olması nedeniyle müvekkilinin iyi niyetli olarak iş verenden haber gelmesini beklediğini, ancak aradan yaklaşık bir ay geçmesine rağmen davalının geri dönüş yapmadığını, SGK kayıtlarını sorgulaması üzerine 02/07/2012 tarihinde SGK'ya işten çıkışının verildiğini öğrendiğini, işe girdiği 13/05/2008 tarihinden işten çıkarıldığı tarihi öğrendiği 31/08/2012 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını,

davalıya bu husus sorulduğunda hak ettiği ücretlerin ödemesinin yapılacağının söylendiği ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin bunun üzerine 13/09/2012 tarihli dilekçe ile Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü ... Çalışma ve İş Kurumu Müdürlüğüne yazılı olarak başvurduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının SGK kayıtlarına göre hak ettiği ihbar ve kıdem tazminatını kabul ettiklerini, ancak davacının işe giriş tarihi olarak ileri sürdüğü 15/08/2008 tarihini kabul etmediklerini, davacının işe giriş tarihinin 08/01/2009 tarihi olduğunu, işte ayrılış tarihinin ise 02/07/2012 tarihi olduğunu, bu hususun SGK kayıtları ile mevcut olduğunu, davacının ihbar ve kıdem tazminatı dışından talep ettiği yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarını kabul etmediklerini, müvekkilinin iş yerinin üniversitede olduğunu, davacının ancak üniversite de meydana gelen küçük arıza işleri ile uğraştığını, bu yüzden fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını savunarak yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarınının reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacının 08.01.2009-02.07.2012 tarihleri arasında 3 yıl 5 ay 24 gün süre ile akdin feshi tarihinde asgari ücret karşılığında haftanın 2 günü 08:00-17:00 saatleri arasında haftada 4 gün ise ortalama 08:00-21:30 saatleri arasında, genel tatil ve ulusal bayramlarda dahil aralıksız olarak çalıştığı, dini bayramlar ile pazar günleri çalışmadığı, yıllık izinlerini kullandığına dair iş davalı tarafından herhangi bir belgenin sunulmadığı, cevap dilekçesinde asgari ücret üzerinden hesaplanacak ihbar ve kıdem tazminatını ödemeyi kabul etmekle iş akdinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiğininde kabulü olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğine göre taraflar arasında fazla mesai ve genel tatil ücreti alacakları uyuşmazlık konusudur. Hükme esas bilirkişi raporunda davacının 08:00-17:00 saatleri arasında, ancak haftanın dört günü 21:30'a kadar çalıştığı ve buna göre haftalık 19 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ancak tanık anlatımları değerlendirildiğinde sadece davacı tanığı haftanın dört günü bazen saat 20:00'ye bazende 23:00'e kadar çalıştığını belirtmiş, diğer davalı tanığı ... herhangi bir gün belirtmeden bazen 17:00'den sonra çalışıldığını diğer davalı tanığı ... ise bazen saat 17:00'den sonra saat 19:00-20:00'ye kadar çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Diğer taraftan davacı dava dilekçesinde açıkça belirli bir dönem zaman zaman ücretsiz izne gönderildiğini, ücretsiz izin sonrası çıkarılmış olduğunu öğrendiğini beyan etmiştir. Bu beyan karşısında davacının bazı dönemler çalışmadığı işyerininde eğitim-öğretim yapılan bir işyeri olduğu anlaşılmaktadır.

Öncelikle tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilerek davacının haftanın altı günü 08:00-17:00 arasındaki çalışmasına ilaveten haftanın kaç günü ve saat kaça kadar çalıştığı somutlaştırılarak, gerekirse tanıklar yeniden dinlenilerek belirlenmeli, çalışmadığı yada tatil yapılan dönemlerde fazla mesai yapmamışsa bu dönemler dışlanarak fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: