Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6896 K.2018/9612

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait ... Cafe isimli işyerinde 03/06/2008 ile 10/04/2012 tarihleri arasında aşçı olarak 1.500 TL maaş ile haftanın 6 günü 11:00 - 24:00/01:00 saatleri arasında çalıştığını, işverenle maaşlarının ödenmemesi, zam yapılmaması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi konularında yapılan konuşma sonucu iş akdinin feshedildiğini, 02/05/2012 tarihinde ... Çalışma Bölge Müdürlüğü'ne şikayette bulunduğunu, 10/07/2012 tarihinde ise işverene noter kanalıyla ihtarname gönderdiğini, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 03/06/2008-19/06/2009 ile 19/06/2009-14/04/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde aşçı yardımcısı olarak asgari ücret ile çalıştığını, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, 10 günlük ücret alacağı bulunduğunu ancak iddia ettiği diğer alacaklara hak kazanmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından delil sunamamıştır. Davalı ... ise davacının çalışmasını yaz döneminde birinci vardiya 12.00-23.00 yada 23.30 arası, ikinci vardiya 09.00-20.30 yada 21.00 arası; kış döneminde ise birinci vardiya 12.00-19.00, 20.00 bazen de 21.00 arası, ikinci vardiya ise 09.00-19.00, 20.00 bazen de 21.00 arası şeklinde açıklamıştır.

Bu açıklamaya göre işyerinde yazın farklı kışın farklı çalışma süreleri olup, bilirkişinin yaz kış sürekli 12 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.

Davacının çalışması yukarıya alınan tanığın açıklaması doğrultusunda yaz kış ayrımı yapılarak doğru sürelere göre yeniden belirlenip hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

3-Davacı dava açmadan önce kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacak talepleri için davalıya ihtarname göndererek ihtarnamenin tebliğinden itibaren yedi günlük süre içerisinde alacakların ödenmesini talep etmiştir. İhtarnamenin tebliğ edildiği 24.07.2012 tarihine yedi günlük ödeme süresi eklendiğinde temerrüt tarihi 01.08.2012 olduğu halde mahkemenin temerrüt tarihini 18.07.2012 olarak kabulü hatalıdır.

4-Davacı temerrüt ihtarında fazla mesai alacağı için 5.000 TL talep etmiş, dava dilekçesi ile bu talebini 1.000 TL azaltarak 4.000 TL ye düşürmüş, ıslah dilekçesi ile ise talebini 18.293,76 TL ye çıkartmıştır. 5.000 TL. açısından temerrüt oluşmuştur.

Buna göre fazla mesai alacağı bakımından 5.000 TL ye temerrüt, bakiyesine ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

5-Davacı davalıyı yıllık izin alacağı bakımından temerrüde düşürdüğü halde, ıslah dilekçesinde izin dışındaki alacaklar bakımından temerrüt tarihinden faiz talep etmiş ancak temerrüt tarihinden faiz talebine izin alacağını dahil etmemiş, izin alacağının ıslah ile artırılan miktarı bakımından açıkça ıslah tarihinden itibaren faiz talep etmiştir.

Bu itibarla davacının izin alacağı hüküm altına alınırken dava dilekçesindeki 1.000 TL için temerrüt, bakiyesi için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir.

F) Sonuç: