Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7013 K.2017/18539

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediyede 01/01/2012 tarihinden başlamak üzere halen çalıştığını ancak fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılıklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna ve “davalı tarafça fazla mesai adı altında davacıya ödeme yapıldığına dair dosya içerisine sunulan ödeme belgelerinin, fazla mesai adı altında, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma, hafta tatili şeklindeki hangi kalemleri ve hangi yılları kapsadığı net bir şekilde tespit edilemediğinden, bilirkişiden bu yönde ek rapor aldırılmadığı ve davalı tarafça mükerrer ödeme yapıldığı iddiası mevcutsa daha sonradan alacak olarak kendisinin tahsil edeceği düşünülerek, hükme esas alınmadığı” gerekçesine dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava tarihinden sonra, 30/05/2013 ve 17/07/2013 tarihlerinde fazla mesai ücreti olarak davacıya sırasıyla 1.921,36-TL ve 1.662,24-TL fazla mesai ücretlerinin ödendiği, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen muhasebe işlem fişi başlıklı ödeme belgelerinden anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece, bilirkişi tarafından hesap edilen fazla mesai ücretinden, bu ödemelerin mahsubu ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm altına alınacak alacağın mükerrer olması halinde sonradan yine mahkeme kararıyla geri alınabileceği gibi yanlış ve yasal olmayan bir gerekçeyle mahsubun yapılmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.