Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7022 K.2018/11498

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkette sözleşmeli olarak çalışıyorken Ağustos 2013'de işten ayrıldığını, 01/01/2009 tarihinden başlamak üzere işyerinden ayrıldığı tarihe kadar iş akdi ve yönetmeliklere uygun olarak aylık ücret zammı uygulaması yapıldığını, 01/01/2009 tarihinden başlamak üzere 31/12/2012 tarihine kadar aylık ücret zammı uygulaması yapılmadığını, 4 yıl süre ile müvekkilinin maaşının sabit kaldığını, işyerinden ayrıldığı tarihe kadar iş akdi ve yönetmeliklere uygun olarak aylık ücret zammı uygulaması yapıldığını, 01/01/2009-Ağustos 2013 dönemlerinde müvekkiline aylık ücret zammının uygulanmaması nedeniyle ücret alacaklarının ve aylık ücret esas alınarak hesabı yapılan ikramiye alacağının eksik ödendiğini ileri sürerek, aylık ücret farkı, ikramiye farkı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin ekonomik mali yapısında olumlu gelişmelerin meydana gelmemesi nedeniyle, müvekkili şirketçe 01/01/2009 tarihinden itibaren ücretlere zam yapılamadığını, zam yapılamamasının nedeninin, bir taraftan şeker kotaları nedeniyle üretimin düştüğünü, diğer taraftan kullanılan kredilerin ödemeleri nedeniyle müvekkili şirketin bu yıllar arasında zarar ettiğini, davacının yaptığı iş karşılığında aldığı ücretin, toplu iş sözleşmesine tabi işçilerin ortalama ücretleri ile benzer sektörlerdeki ücretlere göre daha düşük de olmadığını, davacının günlük yevmiyesinin daha yüksek olduğunu,

müvekkili fabrika yönetim kurulunun 28/03/2013 tarih ve 2013/22 sayılı kararı ile 01/01/2009 tarihinden geçerli olmak üzere, müvekkili şirketin ekonomik ve mali yapısını da dikkate alarak yıllık bazda %3 olarak ücret zammının gerçekleştiğini, bu zam ile birikmiş ücret ve ikramiye farklarının da davacıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında geçerli olan Personel Yönetmeliğine göre “…Devlet İstatistik Enstitüsünce belirlenen altışar aylık enflasyon oranı ve Devletçe Kamu kesiminde benzer iş kollarında çalışan personele yapılacak zam oranlarından az olmamak üzere, belirlemeye ve 1 Ocak, 1 Temmuz tarihlerinden geçerli olmak üzere yılda en az iki kez artırmaya Şirket Yönetim kurulu yetkilidir…” hükmü ile artırma oranını belirleme yetkisi, Yönetim Kuruluna verilmek üzere, asgari oranı da belirlenerek zam yapılacağının kararlaştırıldığı, davalı tarafın 28.03.2013 tarih ve 2013/22 sayılı Yönetim Kurulu kararı ile geriye dönük, 2009 yılından geçerli olmak üzere zam yapılması yönünde karar aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı HMK'nun 297/2.maddesine göre; "(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Mahkemece hükümde, "...dönemsel olarak," şeklinde bir ibareye yer verilmiş olup, dönemlerin tarih olarak belirtilmesi yerine "dönemsel olarak" ibaresiyle yetinilmesi, HMK'nun 297. maddesine aykırı olup, hükmün bu haliyle infazının mümkün olmadığının düşünülmemesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, hüküm altına alınan ücret farkı, ikramiye farkı alacaklarının kaç lirasına, hangi tarihten itibaren faiz yürütüleceğini hüküm fıkrasında göstererek hüküm kurmaktır.

F) Sonuç: