Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7253 K.2017/18022

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının 01.06.2005 tarihinden 19.06.2011 tarihine kadar elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve gece zammı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının 02.05.2005 tarihinde işe başladığını, daha sonra davalı şirkete dilekçe vererek ücretsiz izin alma talebinde bulunduğunu ve 20.09.2007 tarihinde ücretsiz izne ayrıldığını, 20.05.2009 tarihinde tekrar işe başladığını, davacının kendisine verilen işleri zamanında yapmadığını ve umursamaz davrandığını, bu nedenle hakkında tutanak tutulduğunu, davacının ikaz edilmesine rağmen görevlerini yerine getirmediğini, davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğini ve bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ödenmediğini,

davacının 24 saat çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, bir başka elektrikçinin daha bulunduğunu ve dönüşümlü olarak çalıştıklarını, fazla çalışması karşısında mesai ücretinin kendisine ödendiğini, hafta tatillerinde ve dini ve milli bayramlarda çalıştığı iddiasının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi haftanın 7 günü fazla çalışma yaptığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek istekte bulunurken, aynı zamanda hafta tatil ücreti de talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına dayalı olarak davacının sezon zamanlarında yılda 60 gün haftanın 7 günü 08.00-20.00 saatleri arası 12 saat çalıştığı, günde 1,5 saat ara dinlenmesinin tenzili ile haftalık çalışmasının (10,5 saat x7 gün) 73,5 saat olduğu ve buna göre 45 saati aşan 28,5 saat fazla çalışmasının bulunduğu tespitine göre davacının fazla çalışmaları hüküm altına alınmış, diğer yandan hafta tatillerinde de çalıştığı, ancak karşılığının ödendiği gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiştir.

Davacının hafta tatil ücreti ayrıca değerlendirildiğine göre, bu çalışmaya denk gelen güne ait 7,5 saatin fazla mesai hesabında dikkate alınmaması gerekir. Aksi halde mükerrer olarak alacağın hüküm altına alınması sözkonusu olacaktır. Mahkemece bu olgu dikkate alınmaksızın mükerrer tahsile yol açacak şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda tahakkuk ettirilerek davacıya ödenen fazla mesai alacakları yapılan hesaptan mahsup edilmiştir.

Davacının imzasını taşımayan ancak karşılığı banka hesabına yatan bordro tahakkuklarının yapılan hesaptan tenzili yerinde ise de, Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca, imzalı bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunan ayların fazla çalışma hesabından dışlanması gerekir. Bilirkişi raporu bu konuda denetime elverişli değildir. Buna göre bilirkişiden denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken denetime elverişli bulunmayan hesaba göre hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.