Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7302 K.2017/18505

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 29.11.2007-10.11.2011 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığını, aylık brüt 1.485,00 TL. ücret aldığını, iş akdinin haklı bir neden olmadan işverence feshedildiğini, hak ettiği tazminat ve alacaklarının da ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, bu nedenle tazminata hak kazanamadığını, ayrıca müvekkil şirketten başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı taleplerinin kısmen kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir.

İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır.

Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi arttıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı tanıklarının beyanlarının davacının satış temsilcisi olarak çalıştığı döneme ait olduğu anlaşılmaktadır. Davacının satış temsilcisi olduğu tarihten önceki dönemde, fazla mesai yaparak çalıştığını ispata yarar başkaca delili bulunmamaktadır. Davacı satış temsilcisi olarak çalıştığı dönemde satışa bağlı prim alarak çalışmıştır. Bu nedenle davacının sadece satış temsilcisi olduğu dönem bakımından, Dairemizin yukarıda da yer alan içtihatları doğrultusunda ve dosyada mübrez, satış raporları incelenerek fazla mesai saatlerinin tespit edildiği bilirkişi raporuda dikkate alınarak, sadece %50 zamlı kısım hesaplanarak fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile talebin reddi hatalıdır.

3-Ücret alacağı açısından, davacı dava dilekçesinde, 2011 yılı Ekim ve Kasım aylarına ait maaş ve prim alacaklarını alamadığını iddia etmiştir. Dosyada mübrez bilirkişi raporunda, Ekim ayı bordrosu imzalı olduğundan hesaplamada nazara alınmamış, sadece Kasım ayı maaşı hesaplanarak Mahkemece bu miktar hüküm altına alınmıştır. Prim alacağı talebi ayrı bir kalem olarak talep edilmediğinden bu alacağın hesaplanmaması yerinde ise de, banka dökümleri incelendiğinde, Ekim ayı maaşının ödeme kaydı bulunmamaktadır. Ödendiği yazılı olarak ispat edilemeyen 2011 yılının Ekim ayı maaşıda hesaplanarak, hüküm altına alınmalıdır.