Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7309 K.2017/18992

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 17.09.2007 tarihinde montaj operatörü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 19.12.2012 tarihinde feshedildiğini, 19.12.2012 tarihine kadar olan kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, ... 4. İş Mahkemesi'nin 2012/611 E. sayılı dosyası ile işe iade davası açtığını, işbu dava ile işe iade kararı verildiğini, kararın kesinleşmesinin ardından yasal sürede müracaat edilmesine rağmen iş başı yaptırılmadığını ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17-18. maddesi gereği yasa ve usule uygun olduğunu, onanarak kesinleşen işe iade davası sonrasında davalı tarafından yapılan inceleme neticesinde davacının işbaşı yaptırılmasının mümkün olmadığını, işsizlik ödeneği için Türkiye İş Kurumu'na başvurmuş olması nedeniyle işsiz kalmanın sonuçlarının işsizlik ödeneğinden faydalanmak suretiyle telafi edildiğini, aksi halde çifte ödemenin söz konusu olacağını, tüm hak ve alacaklarının kendisine ödendiğine ilişkin 19.12.2012 tarihli ibraname olması nedeniyle hiçbir hak ve alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının usulüne uygun olarak işe iade başvurusunda bulunduğu, ancak işverence işe başlatılmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosya içeriğine göre; davacının davalı işyerinde 17.09.2007-19.12.2012 tarihleri arasında çalıştığı, davacının kıdeme esas süresine 4 aylık boşta geçen süre eklendiğinde hizmet süresinin 5 yıl 7 ay 3 gün olduğu anlaşılmaktadır. Kıdeme esas süre olarak hesaplamalarda bu sürenin esas alınması gerekirken, hükme dayanak bilirkişi raporunda davacının 01.07.2008-19.04.2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilip bu kabulle dahi çelişecek şekilde hizmet süresinin 4 yıl 7 ay 3 gün olduğunun belirtildiği, ayrıca fark kıdem tazminatının; ne şekilde belirlendiği anlaşılamayan, 4 yıl 10 ay 3 güne karşılık gelen 1743 gün üzerinden hesaplandığı görülmüştür. Açıklanan hata ve çelişkiler davacı tarafından kararın temyiz edilmemesi karşısında, bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır. Geçersiz sayılan fesih tarihinden sonra boşta geçen en çok dört aylık sürede işçinin çalışması devam ediyormuş gibi ücret ve diğer haklar belirlenmelidir. Boşta geçen en çok dört aya kadar süre içinde ücret zammı ya da yeni bir toplu iş sözleşmesi yürürlüğe girdiğinde, her iki dönem için ayrı ayrı hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9. H. D. 28.12.2009 gün 2009/34595 E, 2009/37899 K).

Somut uyuşmazlıkta; boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer hakların yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca hesaplatılması gerekirken, davacının işe başlatılmadığı tarihteki giydirilmiş brüt ücreti üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.