Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7469 K.2018/10382

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20.01.2012-21.11.2014 tarihleri arasında T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünde elektrik teknisyen yardımcısı olarak çalıştığını, davalının iş akdini 21.11.2014 tarihinde feshettiğini, davalılar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi olduğunu, haftanın 6 günü 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığını, resmi bayramların tamamında, dini bayramların ise yarısında çalıştığını, yemek ve servis hizmetinin sağlandığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, davacının İdarenin değil şirket işçisi olduğunu, yönetim hakkının tamamen alt işverende olduğunu, müvekkilinin davada taraf sıfatı olmadığını, davacının 21.11.2014 tarihinde kendisinin işten ayrıldığını bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağını talep edemeyeceği, davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımı ve husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...Ltd. Şti. vekili, davacının istifa ettiğini, dilekçenin bizzat davacı tarafından Kuruma 21.11.2014 tarihinde sunulduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı isteminin haksız olduğunu, fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 21.11.2014 tarihli davacının el yazısı ve imzasının bulunduğu istifa dilekçesinde kendi özel sebeplerinden dolayı işten ayrıldığını belirttiği, her ne kadar davacı asil 21.04.2015 tarihli celse de ''bu dilekçeyi verir ise işleme konulmayacağını söyleyerek kendisinden alındığını'' belirtmiş ise de dilekçenin kendi el yazısı ve imzası ile yazılmış olması ve özel sebeplerinden dolayı işten ayrılmak istediğini belirtmiş olması nedeniyle davacının iş akdini kendi isteği ile haklı bir sebep olmadan sona erdirdiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, davacının 20.01.2012 tarihinde işe alındığı,

ihale süresinin sonunda ihaleyi kazanan şirketin mevcut işçileri çalıştırmaya devam ettiği ve bu durumun zincirleme şekilde 21.11.2014 tarihine kadar sürdüğü, bu durumda ihaleyi alan şirketlerin aynı işçileri çalıştırmaya devam etmesinin İş Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında iş yeri devri olarak kabul edildiği, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ... davalılar vekili süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği uyuşmazlık konusudur. Mahkemece, davacının el yazısı ile yazmış olduğu “Kendi özel sebeplerimden dolayı işten ayrılmak istiyorum” açıklamasını içeren dilekçesine itibar edilerek kendisinin ayrıldığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir. Ancak söz konusu dilekçe tarihsiz olduğu gibi davacı dilekçenin daha önce alındığını iddia etmiştir. İşveren tarafından Kuruma verilen Sigortalı İşten Ayrılış Bildirgesinde açıkça işten ayrılış nedeni olarak 04 kodu, kısaca işverenin feshi olarak bildirilmiştir. Maddi, somut bu delillere göre iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği sabittir.

Mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: