Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7483 K.2017/19713

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 03/08/2010-25/02/2014 tarihleri arasında bahçıvan olarak en son net 900,00-TL ücretle çalıştığını, iş akdinin müvekkili tarafından, hak ettiği işçilik alacaklarının tam olarak ödenmemesi, görevi dışında başka işte çalışılmaya zorlanması ve psikolojik baskıya uğraması nedenleriyle haklı olarak feshedildiğini ancak müvekkiline ödenmesi gereken tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini haksız feshettiğini, davacıya psikolojik baskı uygulanmasının söz konusu olmadığını ve talep edilen işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK 297. Maddesi uyarınca gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişmemesi, 298. Maddesine göre ise, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna (kısa karara) aykırı olmaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece tefhim edilen hüküm özetinde (kısa kararda) aynen “2) 400,75 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 250,00 TL' si için dava tarihinden geri kalanı için ıslah harcının tamamlandığı 28.06.2013 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” denilmesine rağmen,

gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “2) 62,94 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 250,00 TL' si için dava tarihinden geri kalanı için ıslah harcının tamamlandığı 28.06.2013 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” denilerek kısa kararda 400,75-TL olarak hükmedilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti 62,94-TL’ye indirildiği gibi, faiz konusunda ise hükmedilen alacak miktarı ile çelişkili olacak şekilde faize hükmedilerek, hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile aynı hüküm fıkrası içinde açık çelişki oluşturulmuştur.

Hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında oluşan çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, işin esası incelenmeksizin hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.