Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7619 K.2018/10257

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı ... Belediyesinde 1992-2003 yılları arasında davalı ... Belediyesinde farklı işlerde 2003-2012 yılları arasında ise itfaiye şoförü olarak çalıştığı, 12/10/2012 tarihinde emeklilik nedeniyle ayrıldığını ileri sürerek,fazla mesai ücret alacağı, ulusal, dini, resmi bayram ve genel tatil alacağı ile hafta sonu tatil ücreti, giyim yardımı, temizlik yardımı, izin yardımı ve bayram yardım ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekil cevap dilekçesinde özetle; davacının tüm alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresi nedeniyle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı Belediyeye yaptığı bir başvuru olmadığı ve herhangi bir ihtarda bulunulmadığı için davalı belediyenin temerrüde düşmediğini, bu nedenle dava tarihinden itibaren faiz isteminde bulunulabileceği, davacının 31/07/1986 tarihinde Genel İdare Hizmetleri sınıfından memur olarak, itfaiye şoförlüğü görevinde çalışmaya başladığı, daha sonra ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 7 yıl 8 ay 14 gün hapis cezasına istinaden 10/08/1988 tarihinde tutuklandığı, daha sonra Eski Hükümlülerin İstihdamı Hakkındaki Tüzük Hükümleri gereği 31/07/1992 tarihinde geçici bayındırlık işçisi olarak işe alındığını, 190 sayılı KHK gereği 31/12/1998 tarihinde vizeleri yıl sonunda dolan işçilerle birlikte işten çıkışının verildiğini, 04/01/1999 tarihinde tekrar geçici bayındırlık işçisi olarak işe alındığını,04/02/1993 tarihinde davacının sendikaya üye olduğunu, sendikal haklara da üye olduğu tarihi takip eden aybaşından itibaren hak kazanabileceğini, 12/10/2012 tarihinde emekli olduğunu,

itfaiye de vardiyalı olarak 24 saat nöbetine karşılık 48 saat izin kullandığı, bayındırlık işlerindeki çalışmasında mesaisinin 08.00-17.00 arası olduğu ve Cumartesi günler saat 13.00'a kadar çalışıldığı, Pazar günleri tatil olduğunu, bu saatler dışındaki çalışmaları karşılığını aldığını, itfaiyedeki çalışmalarının vardiya usulü olduğu için hafta tatili anlamını yitirdiğini, tüm izinlerini kullandığını, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının birçoğunun maaşıyla birlikte ödendiğini, ayrıca ayni ödemenin de yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;somut uyuşmazlıkta çalışma saat ve günleri hakkında davalı idare yazılı belgeleri sunduğu,tanıkların hesap edilen dönem itibari ile davacının itfaiye eri olarak çalıştığını beyan ettiği,bu dönemde 24 saat çalışıp, 48 saat dinlenildiği sabit olduğu, fazla çalışmanın dayanağını oluşturan yazılı belgeler ile tarafların iddialarının örtüşmesi sebebi ile fazla mesai ücreti ile yazılı belgeye dayandığından genel tatil alacağından hakkaniyet indirimi yapılmadığı,davacının iş akdinin emeklilik nedeniyle feshinden dolayı;

hak kazandığı alacakların ödendiğinin, davalı işveren tarafından ispat edilemediği, Yargıtay denetimine açık olan ve hükme esas alınabilen hesap uzmanı bilirkişisinin raporuna göre davacının fazla çalışma ücretinin 26.139,68-TL., ulusal bayram ve genel tatil ücretinin 694,96-TL., giyim yardımının 355,56-TL.

İzin yardımının 378,08-TL olduğu, davacının temizlik yardımı alacağı ile hafta sonu çalışma ücretinin varlığının ve ödenmediği hususunun ispat edilemediği, bayram yardımı ücretinin ise re' sen yapılan hesap neticesinde 113,52-TL olduğunun anlaşıldığı, eldeki davanın belirsiz alacak şeklinde açılması nedeni ile zamanaşımı itirazı ve faiz başlangıcı yönünden dava tarihinin esas alınacağı, yazılı belge ile ispatlanan ve tanık beyanı ile örtüşen fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacağından hakkaniyet indiriminin yapılamayacağı anlaşıldığından davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut uyuşmazlıkta davacının fazla mesai ve genel tatil ücreti hem yazılı delil hem de tanık beyanı ile ispat edildiğinden mahkemece bu alacaklardan karineye dayalı makul indirim (takdiri indirim)yapılmaması hatalıdır.

F) Sonuç: