Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7707 K.2018/11636

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkili Üniversite ile davalı işçi arasında 08.11.2012 günlü “Akademik Personel İş Sözleşmesi” imzalandığını, bu sözleşmenin 10. maddesinde “Öğretim elemanı sözleşme süresi bitiminden önce ayrılmak isterse kalan süreler için aldığı aylık ücretin brüt tutarı kadar (ay ve gün hesabı yapılarak) üniversiteye öder” ibaresinin yer aldığını, sözleşmeye göre davalının 08.11.2012-08.11.2013 tarihleri arası ...

Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Endüstri Mühendisliği bölümünde akademik personel olarak görev yapacak olmasına rağmen noterden gönderdiği 05.03.2013 tarihli istifa dilekçesi ile görevinden istifa ettiğini, istifa dilekçesinde adı geçen mahkeme kararı ve Yargıtay ilamının, davalının önceki işyeriyle ilgili olarak açtığı “iş akdinin feshi-işe iade” davasının kararı olup, davalı ve önceki işyeri hakkında verildiğini, davalının istifa gerekçesi olarak sunduğu bu kararların müvekkil üniversite için bağlayıcı olmadığını,

yine bu sebebin davalının müvekkil üniversite ile imzaladığı sözleşmeyi sona erdirmek için haklı bir neden sayılamayacağını, akademik personel iş sözleşmesinde kararlaştırılan süreyi tamamlamadan, akademik yılın ortasında derslerin aksamasına sebebiyet vererek istifa eden davalının bu fiiliyle akademik personel iş sözleşmesinin 10. maddesine aykırı davrandığını bu nedenle sözleşmede öngörülen cezai şart alacağını talep ettiklerini iddia ederek, cezai şart alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; talep konusu cezai şartın belirli süreli iş sözleşmeleri için kararlaştırılabileceğini, belirsiz süreli iş sözleşmelerinde cezai şart olamayacağını, davacı üniversite ile her ne kadar belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmış ise de, üniversitenin eğitim-öğretim işinin süreklilik arzettiğini, belirli süreli iş sözleşmesi yapmak için objektif haklı bir neden olmadığını, bu sebeple, söz konusu sözleşmenin belirsiz süreli iş sözleşmesi olarak kabulü gerekeceğini, işe başlama tarihinin 11.07.2012 olmasına rağmen, sözleşmeye başlama tarihinin 08.11.2012 olarak yazıldığını,

sözleşmenin bittiği tarihte herhangi bir üniversite ile sözleşme yapma imkanının olmadığını, 11/07/2012 tarihinde yapılan anlaşma koşullarına üniversitenin kendisinin uymadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı T.C. ... Üniversitesi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Somut uyuşmazlıkta; davacı üniversite, davalı işçinin akademik personel iş sözleşmesinde kararlaştırılan süreyi tamamlamadan, akademik yılın ortasında derslerin aksamasına sebebiyet vererek istifa etiğini, bu fiiliyle akademik personel iş sözleşmesinin 10. maddesine aykırı davrandığını iddia ederek sözleşmede yer alan cezai şartın ödenmesini talep etmiş, davalı işçi ise, davacı üniversite ile her ne kadar belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmış ise de, üniversitenin eğitim-öğretim işinin süreklilik arzettiğini, sözleşmenin belirsiz süreli sayılması gerektiğini, belirsiz süreli iş sözleşmelerinde cezai şart olamayacağını savunmuştur.

Davacı üniversite ile davalı işçi arasında imzalanan bireysel iş sözleşmesinin 10. maddesi "Öğretim elemanı sözleşme süresi bitiminden önce ayrılmak isterse, kalan süreler için aldığı aylık ücretin brüt tutarı kadar (ay ve gün hesabı yapılarak) üniversiteye öder. Aynı şekilde sözleşme süresi dolmadan tek taraflı olarak işine son verilen öğretim elemanına çalışmadığı aylıklar peşin ödenir..." şeklindedir.

Öncelikle hiç kuşkusuz bu madde cezai şart maddesi olup, 2. cümlenin başında ki “aynı şekilde” ibaresi nedeniyle de her iki taraf açısından aynı şartlarda düzenlendiğinin kabulü gerekir. Davalı işçi haklı neden olmadan taahhüt ettiği süreden önce işi bırakmıştır. Taraflar arasında ki bireysel iş sözleşmesinin 10. maddesine göre talep edilen cezai şartı, davalı işçi ödemekle yükümlüdür. Mahkemenin yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar vermesi hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Mahkemece davacı üniversitenin 2547 sayılı Yasa'nın 56/b. maddesi uyarınca harçdan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalıdır.