Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7850 K.2017/22091

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait işyerinde 24/10/1996 tarihinden 13/09/2010 tarihine kadar büro elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretin net 800,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve kötü niyet tazminatı alacaklarının faizleri ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının hizmet tespit davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ...’ün evinde ve işyerinde zaman zaman temizlik yaptığını aralarında hizmet ilişkisi olmadığını, davalı ... hakkında husumetten red kararı verilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalı ... hakkında husumetten red kararı verilerek diğer davalı hakkındaki davanın da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı avukatı ile davalılardan ... avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalılardan ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı işyerindeki çalışma süresi, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacının iddia ettiği çalışma süresi bakımından ayrıca bir tespit davası açtığı, eldeki iş bu davanın hizmet tespit davasının sonuçlanıp kesinleşmesi beklenmeksizin sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu tespit davasının, bekletici mesele yapılması ve davacının davalı işyerindeki çalışma süresinin bu dava sonucuna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile çalışma süresinin, herhangi bir ispata dayanmayan 01/02/2003-31/05/2010 tarihleri arasında 7 yıl 4 ay olarak kabul edilmesi hatalıdır.

Ayrıca hizmet tespit davasında prime esas kazanç da dava konusu edildiğinden, davacının dönemsel ve son ücreti bakımından hizmet tespit davasında belirlenecek olan ücrete itibar edilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde fazla mesai yaptığını, genel tatil günlerinde de çalıştığını ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Ancak davacının dinlettiği tanıklar işyeri çalışanı olmadığı gibi davacının bu iddialarını ispat etmek için ileri sürdüğü başka bir delili de bulunmamaktadır. Bu nedenle ispatlanamayan fazla mesai ve genel tatil ücreti taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

4-Davalılara dava dilekçesi 26 ve 28 Aralık 2013 tarihlerinde tebliğ edilmekle cevap dilekçesi mahiyetindeki dilekçe 21/08/2014 tarihinde, süresi geçtikten sonra dosyaya sunulmuştur.Süresinde verilmeyen cevap dilekçesinin ıslahı da mümkün olmayacağından davalı vekilinin 11/09/2014 tarihinde cevap dilekçesini ıslah ederek öne sürdüğü zamanaşımı def’ine itibar edilmesi isabetsizdir.

5-Dosyada davacının 21/11/2014 tarihli ıslah dilekçesinin harç makbuzunada rastlanmamış olup, mahkemece yapılan araştırma neticesinde ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılırsa harcı yatmayan ıslaha değer verilemeyeceği de gözden kaçırılmamalıdır.