Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/810 K.2017/1468

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini işverence fazla mesai alacaklarının ve ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ve ödenmeyen aylık ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 11.09.2014 tarih ve 2012/26296 E., 2014/26394 K. sayılı ilamı ile, "..Somut olayda, davacının ekmek fabrikasında şoför olarak çalıştığı, davacı tanıklarının beyanlarından mesainin saat 02 00-03 00 başladığı ve saat 16 00 yada 18 00 da bittiği anlaşılmaktadır. Dinlenen tanıklar mesai başlangıcı ve bitişi konusunda kesin rakam veremediklerinden ortalama saatler dikkate alınmalıdır. Bilirkişi davacı tanıklarının söylediği saatlerin ortalamasını almak yerine davacının en lehine olacak şekilde (03 00 -19 00 ) saatlerini alarak hatalı hesap yapmıştır.

...Davacı tanığı ... 'in beyanlarından sabah ve öğle arası servisinde 1-2 saatlik dinlenme, yine öğleyin de 1-2 saatlik ara olduğu belirtildiğine göre en az 2 saatlik ara dinlenme düşülmelidir.

...Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla çalışma haftalık hesaplanmalıdır. Davacının her hafta yaptığı çalışma belirlenerek bundan normal çalışma süresi çıkarılarak fazla mesaisinin tespit edilmesi gerekirken bilirkişinin yıllık bazda yaptığı hesaplamaya değer verilerek hüküm kurulması hatalıdır." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı” hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece Dairemizin 11.09.2014 tarihli bozma kararından sonra 03.11.2015 tarihinde yapılan ıslaha değer verilerek fazla mesai ücretine karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: