Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8102 K.2018/12120

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 12/07/1988 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, Haziran 2008 ayından itibaren davalı işyerinde yetkili olan Hizmet-İş Sendikasına üye olduğunu, ...’nin 3/3 bendindeki büro işçilerinin kapsam dışı sayılması hükmünün işyerinde genel olarak uygulanmaması, işverenin keyfi tutumu nedeni ile aynı konumdaki bazı büro işçilerinin ...’den faydalandırılarak eşit durumdaki işçiler arasında ayrımcılık yapıldığını, davacının diğer birçok büro işçisi gibi ...’den yararlanmasının gerektiğini, zira 15/03/2011 tarihi itibariyle yürürlüğe giren ...’de kapsam dışı uygulamasının kaldırıldığını ileri sürerek, ... gereği ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığı için zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının 12/07/1988 tarihinden itibaren orkestra şube müdürlüğünde çalışmaya başladığını ve 12/08/2013 tarihinde emekli olduğunu, 15/03/2009-14/03/2011 dönemindeki ...’ten kısmen yararlandırıldığını, daha öncesinde ise davacının kapsam dışı bırakıldığını, yapılan uygulamaların kanun ve ...’ne uygun olduğunu, eşitsizliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davacının talep ettiği ...’den kaynaklanan alacakları hüküm altına alınmış ve “ödenmesi gereken her ayın 14’ünden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte davalıdan tahsiline” şeklinde karar verilmiş ise de, bu şekilde kurulan hükmün infazı mümkün değildir. Her bir alacak kaleminde birden çok aya ilişkin alacaklar toplu olarak hüküm altına alınmıştır. Mahkemece yapılacak iş, her bir alacak kaleminde hangi ay için kaç Türk Lirası’na hükmedildiği ayrı ayrı belirtilerek, her bir ay için faiz başlangıç tarihinin de ayrı ayrı gösterilmesidir. Kurulan hüküm mevcut haliyle HMK’nın 297/2 maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacak niteliktedir.

F) Sonuç: