Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8142 K.2018/12596

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının ihtarname ile yeni başlayan mağaza müdürünün iş şartlarını ağırlaştırması sebebiyle iş akdinin feshettiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işveren tarafından yapılacak iş akdinin haklı feshini engellemek için kendisinin iş akdini feshettiğini, fesih sebeplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ücret alacaklarının ödenmemesi sebebiyle davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir. Zira işin niteliğinden kaynaklanmadıkça tanıkların ancak kendi dönemleri ile ilgili çalışma koşullarını bildikleri kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre hükme esas bilirkişi raporunda, davacının tanık beyanlarına göre fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı davacının tüm çalışma süresi olan 28.06.2011-18.11.2013 tarihleri arasında hesaplanmıştır. Ancak, davacı tanıklarından Zeliha davacı ile 1 yıl 9 ay kadar birlikte çalıştığını, diğer davacı ... Gülşah davacının kendisinden önce çalıştığını beyan etmiştir. Tanıkların işyeri çalışma düzenini kendi çalışma süreleri ile sınırlı olarak bilebilecekleri, bu durumda davacının fazla çalışması olduğunu sadece bu tanıkların çalışma süresi kadar ispatlayabildiği mahkemece değerlendirilmeden tüm hizmet dönemi için alacağın hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.