Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8219 K.2018/13549

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 01.04.2008 tarihinde davalı şirket tarafından işletilen otelde aşçı olarak çalışmaya başladığını, davacının 25.07.2014 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, davacının davalı iş yerinde haftanın 6 günü çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığını, davacının sabah 07:30 dan akşam 21:30 a kadar çalıştığını,davacının her yıl 1 Nisan ile 1 Kasım tarihleri arasında sezonluk çalıştığını, en son ücretinin 1.500,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı defi ileri sürdüklerini, davacının 29.7.2014 tarihli istifa dilekçesini imzalayarak işi bıraktığını,davacının fazla mesai yapmadığını, istisnai olarak fazla mesai yapmış ise ücretinin ödendiğini, resmi tatil ve dini bayramlarda çalışmış ise ücretinin ödendiğini, ücret bordrolarının şerh koyulmadan davacı tarafından imzalandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti hesaplanırken, 2010 yılında davacının toplam 69 gün çalışması olduğu halde, bu dönem için 10 hafta yerine 13 hafta üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır.

Ayrıca dosyadaki bilgi ve belgelerden, 2012 ve 2013 yıllarının Ağustos ayları ile 2014 yılının Mayıs ve Temmuz aylarına ait bordrolarda fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, bordrolar imzasız olsa dahi, banka kayıtları ile bordrolarda yer alan net tutarlar birbiri ile örtüştüğü halde bu ayların fazla mesai ücreti hesabında dışlanmaması isabetsizdir

3-Dosyada mübrez ücret bordrolarının incelenmesinden, genel tatil ücreti tahakkuklarının usulüne uygun olmadığı tespit edilmiştir. Bordrolarda ki genel tatil ücreti tahakkukları, çalışılmadan ödenmesi gereken genel tatil ücreti olup, bunlar ödenmiş ancak çalışıldığı için ilave bir yevmiye daha ödeme yapıldığı ispat edilememiştir. Bu nedenle genel tatil ücreti hesabında dışlandığı belirtilen aylar hesaba katılarak genel tatil ücretinin yeniden hesaplanması için de hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç: