Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8227 K.2018/12557

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kurum bünyesinde...

Ziraat Bölge Şefliğinde kampanya işçisi olarak çalışmaya başladığını, 2002 yılı Şubat ayında itibaren ekim söküm çavuşu olarak devam ederken 5620 sayılı yasa ile 01/08/2007 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, müvekkilin ücret bordrosunda günlük ücreti 2011 yılı Ekim ayı itibari ile 60,65 TL olarak gözüktüğünü ve ücrete bağlı diğer sosyal hakların da bu miktara göre hesaplandığını, ancak aynı işyerinde davacı ile aynı pozisyonda olan kadrolu diğer sürekli işçilerin ücret bordrolarındaki günlük yevmiyelerin 81,00 TL olduğunu ve sosyal haklarınında buna göre hesaplandığını,

hatta mevsimlik çalışan işçilerin ücretinin bile 70,99 TL olup müvekillerinin ücretinin çok üzerinde olduğunu ileri sürerek müvekkillinin günlük ücretinin işyerindeki aynı konum ve statüde bulunan en yüksek kadrolu sürekli işçi yevmiyesi miktarına çıkarılmasını, dava tarihinden itibaren geriye dönük 5 yıl öncesinden dava tarihine kadar tesbit edilecek ücret ve diğer sosyal haklardan doğan varsa ikramiye vardiya zammı yıpranma primi ilave tediye fazla mesai farkların doğduğu tarihten itibaren işleyecek reeskont yasal faizi ile birlikte hesap edilerek davalı kurumdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının ücreti belirlenirken 5620 sayılı Kannu hükümlerinin gözetilip Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre ücretinde gerekli artışların yapıldığını, diğer çalışanlara göre düşük yevmiye ödenmesinin sebebinin diğer işçilerin daha önceki tarihlerde çalışmaya başlaması olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu kabul yerinde değildir.

Davacının işyerinde kampanya işçisi olarak çalışırken 01.08.2007 tarihinde daimi kadroya alındığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. 5620 sayılı Yasanın 2/11. maddesinde “Birinci fıkra hükümlerine göre geçici iş pozisyonlarından sürekli işçi kadrolarına geçirilmiş olmalarından dolayı, bu işçilerin mevcut ücret düzeylerinde ve diğer malî ve sosyal haklarında artış yapılamaz ve ücret skalaları değiştirilemez.

Bu işçilere sadece 2007 yılı ve sonraki yıllardaki toplu iş sözleşmeleri ile belirlenecek genel ücret artışları uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. Davalı işveren de sözü edilen hükme göre daimi kadroya alınma sırasında davacının ücretinde artışa gitmemiştir. Ancak dosya içinde yer alan bilgi ve belgelere göre Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücret artışları uygulanmıştır.

Buna göre davacı işçi yönünden işveren uygulaması, sözü edilen Yasa ve Toplu İş Sözleşmesi hükümleri ile uyumludur. Ancak aynı işi yapan işçilerin kıdemlerine bağlı olarak ücretlerinin farklı olduğu anlaşılmaktadır. İşyerinde çalışan ve aynı işi yapan işçilerin ücretlerinin kıdeme bağlı olarak farklılık göstermesi eşitlik ilkesine aykırılık olarak değerlendirilemez.

Bu yüzden davacının yevmiyesinin emsal işçilere göre tespiti ile fark alacaklara karar verilmesi talebi yerinde değildir.