KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/862 E., 2017/1338 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
- Dava
- Davacı, asıl ve birleşen davada prim, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
796 kelime·4 dk okuma
Yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, asıl davada ve birleşen davada bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve prim alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2013/12529 esas sayılı bozma ilamına uyulduğu ve sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Asıl dava tarihinin 12/09/2011 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 28/09/2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve hükmün bozmaya uygun olmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Somut uyuşmazlıkta davacı vekili kararı vekalet ücreti ve yargılama gideri bakımından temyiz etmiştir.
Yıllık izin ücreti açısından, 12/09/2011 tarihinde açılan asıl dava ile 500 TL. talep edilmiş, 04/10/2011 tarihinde yıllık izin ücretinin bankaya yattığı bildirilmiş olduğundan, hüküm tarihinde yürürlükte olan 2016 Yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesinde yer alan "Davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulhte ücret - MADDE 6 – (1) Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması,feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur" hükmü gereğince 250 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine yönünde karar verilmelidir.
Yıllık izin ücreti ile ek davada talep edilen miktar haricinde asıl davada yapılan toplam talebin reddedilen kısmı, takdiri indirim dışında 3.107,84 TL olup, asıl davada davalı lehine hükmedilebilecek vekalet ücreti 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.800,00 TL. olup, Mahkeme hükmünde doğru yer almıştır. Asıl davada talep edilip de kabul edilen miktara göre davacı lehine 1.800,00 TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğrudur.
Bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı vekili ek dava açarak, ek davada net 2.347,42 TL. talep etmiş, hafta tatili ücreti olarak bilirkişi taraından hesaplanan net 908, 81 TL.sı Mahkeme tarafından esas alınarak karar verilmiş olup, takdiri indirimin vekalet ücretinde göz önüne alınamayacağı da gözetilerek, asıl davada talep edilen 100 TL. düşüldüğünde ek dava açısından takdiri indirimsiz miktar olarak net 808,81 TL.'nın kabul gördüğü anlaşılmıştır. Buna göre, ek dava ile talep edilen miktarın net 808,81 TL. si kabul, net 1.538,61 TL.'sı reddedilmiştir. Buna göre, ek dava için davacı lehine 808,81 TL. Davalı lehine ise 1.538,61 TL. vekalet ücretine hükmedilmelidir.
Asıl davada toplam talep yıllık izin ücreti talebi hariç 16.020,50 TL., takdiri indirim dışında asıl davada reddedilen miktar 3.107,84 TL. olup, davacının yaptığı, yargılama harçları haricinde toplam yargılama gideri 790,50 TL. nin kabul ve red oranına göre 637,15 TL.sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekmektedir.
Birleşen davada ise yargılama giderine rastlanmadığı için bu konuda bir karar verilmemiştir.
Yukardaki hususların gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/862, K. 2017/1338, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama