Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8797 K.2018/17514

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.1996 tarihli sözleşme ile işveren yanında kabin memuru olarak göreve başladığını, müvekkilinin doğum sonrası Hepatit B taşıyıcısı olduğunu öğrendiğini, bunun üzerine işverene müracaat ile yerde iş talebinde bulunduğunu, işverenin olumsuz yanıt verdiğini, 540 Euro maaş ile resepsiyon görevlisi hizmeti teklifinde bulunduğunu, 1000-Euro üzerinde maaş alan müvekkilinin kabul etmediğini, bunun üzerine işverenin 29.05.2012 tarihli ihtarname ile iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve işsizlik parasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, İş Kanunu hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığını, bu bakımdan davacının kıdem ve ihbar tazminatı ve diğer taleplerinin yerinde olmadığını, 11.05.2006 tarihli kabin personeli iş sözleşmesinin müvekkili tarafından sözleşmenin 7. maddesinin 3. bendi uyarınca tek taraflı olarak ve derhal hüküm ifade edecek şekilde fesih olunmak suretiyle sona erdirildiğini, davacının taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının hizmet süresinin 15.02.2010-15.08.2010 tarihleri arasında 6 ay olduğu, çalışması bir tam yılı doldurmadığından kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının bulunmadığı, 2012 yılı Haziran ayı bordrosu ile tahakkuk edilen 2383,12 TL ihbar tazminatının davacıya ödendiği, buna göre davacının almaya hak kazandığı ihbar tazminatı alacağının brüt 510,12 TL olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı vekilinin ek karara yönelik temyizi açısından;

Mahkemece davalı aleyhine 510,12 TL brüt ihbar tazminatına hükmedildiğine ve bu miktarın kesinlik sınırında kaldığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile Mahkemenin usul ve yasaya uygun olan 06.05.2015 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin EK KARARININ ONANMASINA,

2- Davacı temyizi açısından;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b) Davacı, davalı aleyhine 01.06.1996-29.05.2012 tarihleri arasındaki çalışmasının tamamına yönelik olarak talepte bulunmuştur.

Davacının 15.02.2010-15.08.2010 tarihleri arasındaki 6 aylık çalışması İş Kanunu’na tabi olup, Mahkemenin bu 6 ay dışındaki sürelerde hava taşıma işlerinde görev yapan kabin amiri olması nedeniyle İş Kanunu’na tabi olmadığına ilişkin saptaması yerindedir.

Mahkemece verilen karar, sadece bu 6 aylık döneme ilişkin olup davacının 6 ay dışındaki ... süresine ilişkin talepleri değerlendirilmemiştir.

Davacı talep ettiği dönemin bir kısmında Türk Borçlar Kanununa tabi olarak çalıştığından, Mahkemece Türk Borçlar Kanunu’na tabi çalışmaya yönelik talepler açısından tefrik kararı verilip, tefrik edilen dosyada ise davanın açılış tarihi itibarıyla Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, Türk Borçlar Kanunu’na tabi olunan dönem açısından talebin karşılanmaması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: