Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8840 K.2018/18114

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01/07/2003 ile 30/04/2012 tarihleri arasında davalı bankada en son aylık 2.100,00 TL net ücret ile müşteri işlem sorumlusu olarak çalıştığını 30/04/2012 tarihinde iş akdinin davalı tarafından haksız olarak gerçeği yansıtmayan bir takım iddialarla feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...'na usulüne uygun tebligata rağmen, davalının cevap dilekçesi ibraz etmediği anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde hafta tatili günlerinde de çalıştığını iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen iki davacı tanığı ayda 1 hafta tatili günü çalışıldığını beyan ettiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hafta tatili ücreti ayda 2 hafta tatilinde çalışıldığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Hafta tatili ücreti talebinin, ayda 1 hafta tatilinde çalışıldığı kabul edilerek hesaplanması ve hüküm altına alınması için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.