Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8901 K.2019/393

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 02.07.2008-31.10.2013 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının 31.10.2013 tarihinde haksız ve nedensiz olarak işten çıkarıldığını, haklarının bugüne kadar ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 02.07.2008 tarihinde çalışmaya başladığını ve 31.10.2013 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait otelde sezonluk olarak çamaşırhane bölümünde çalıştığı, işçi özlük dosyası incelendiğinde her sezon sonu işçilerden matbu istifa dilekçesi alındığının anlaşıldığı, 31.10.2013 tarihli istifa dilekçesinin özel bir sebep içermediği, üstelik davalı işveren tarafından 19 numaralı çıkış kodu ( iş akdinin askıya alınması) ile davacının işten ayrılışının kuruma bildirilmiş olduğu, iş akdinin gerçekte askıya alındığı bir an için kabul edilse dahi davanın askı süresi içerinde kabul edilecek (Kasım-Nisan) bir zaman diliminde de açılmadığı,

bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshinin kabulünün mümkün olmadığı, davalı işverenin işçiyi işe davet ettiğine ilişkin bir belgeyi de dosyaya sunamadığı görüldüğünden iş akdinin 2013 yılı sezon sonunda haksız ve bildirimsiz olarak davalı işveren tarafından sonlandırıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatının hesabında Kanunun 32. maddesinde yazılı olan ücrete ek olarak, işçiye sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler de dikkate alınır. Ücret dışında kalan parasal hakların bir yılda yapılan ödemeler toplamının 365’e bölünmesi suretiyle bir günlük ücrete eklenmesi gereken tutar belirlenir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş brüt ücretin 1.333,50 TL olduğunun tespit edilmesine rağmen ihbar tazminatının 2.667,00 TL üzerinden hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: