Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/9055 K.2019/652

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 16.01.2012-7.07.2012 tarihleri arasında davalı firmada klima montaj ustası olarak çalıştığını, son ücretinin net 1.300 TL olduğunu, ücretin bir kısmının elden ödenip bir kısmının banka hesabına yatırıldığını, davalı tarafından sigorta primlerinin eksik yatırılıp vaat edilen primlerin ödenmediğini, işveren tarafından kötü muamele gördüğünü bu sebeplerle işveren ile arasında sorun yaşanması üzerine 27.07.2012 tarihinde iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, hafta tatilleri ve tüm resmi tatillerde çalıştığını, fazla mesai yaptığını,

çalışma saatlerinin sabah 08.00 ile akşam 21.00-22.00 arasında olduğunu, bu ücretlerin kendisine ödenmediğini, 2012 yılının temmuz ayında çalıştığı 27 günlük sürede ücretinin bir kısmının ödenip 619 TL’sinin ödenmediğini iddia ederek; ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının asgari ücret ile 16.01.2012 tarihinde işyerlerinde çalışmaya başladığını, sigorta priminin eksik yatmadığını, kendisine prim vaadinde bulunulmadığını iş akdini kendilerinin feshetmediğini, davacının kendisinin iş akdini feshettiğini, davacının işten ayrıldığı gün habersiz olarak bir işçiyi işe başlattığını, işyerinin tulumunu giydirerek o gün içerisinde çalıştırdıktan sonra işveren şirket yetkilisinin kendisini uyarması üzerine işyerinden işi bıraktığını bildirmeksizin ayrıldığını, işin en yoğun olduğu temmuz ayında iş akdini feshettiğini,

davacının fazla mesai yapmadığını zaten çalıştığı kış aylarında klima montaj işinin yok denecek kadar az olduğunu, fazla mesai yaptığında da parasının ödendiğini, iş akdini fesheden tarafın davacı olması sebebi ile taleplerini kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davacının bu iddiaları tanık beyanlarıyla ispatlanmış ve dosyada mübrez bilirkişi raporunda, davacının kış döneminde haftada 15 saat, yaz döneminde haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapıldıktan sonra, bilirkişi ayrıca Yargıtay İçtihatları gerekçesiyle, yaz dönemindeki çalışmaları haftalık 18 saat üzerinden tekrar hesaplamış ve sonuç tabloya, yaz dönemindeki çalışmaları 18 saat üzerinden hesaplayarak bulduğu tutarı yazmıştır.

Gerekçeli kararda ise, davacının yaz döneminde haftalık 21 saat, kış döneminde de 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edildikten sonra, bilirkişinin yaz çalışmasını 18 saat üzerinden hesaplayarak bulduğu miktarın (bilirkişinin sonuç tabloya bu tutarı yazması nedeniyle) nete çevrilmesi sırasında hata yapıldığı belirtilerek, bu tutar mahkemece re’sen nete çevrilerek fazla mesai ücreti kışın 15 saat, yazın 18 saat üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Karar gerekçesinde yaz aylarında haftalık 21 saat çalışma yapıldığı kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında, kış ayları için hesaplanan fazla mesai ücreti tutarına, yaz aylarında haftalık 18 saat üzerinden calışma yapıldığı kabul edilerek hesaplanan tutar eklenerek fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması, gerekçe ile hüküm arasında da çelişkiye yol açmıştır.

Bu nedenlerle, yaz aylarında davacının haftalık 21 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanan tutar üzerinden (ve yine kış aylarında haftalık 15 saat çalışma kabul edilerek hesaplanan tutara eklenmek suretiyle) fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılarak, ve Dairemizin "fazla mesai 18 saati aşamaz" sonucunu doğuracak hiç bir içtihadı olmadığı halde yaz ayı çalışmalarının haftalık 18 saat üzerinden hesaplanması ve hüküm kurulması hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç: