Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/9067 K.2019/3758

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, asıl dava ve birleşen davada davacının 22.08.2009 tarihinde elektronik teknisyeni olarak davalı şirkete ait alt yapı işletmeleri müdürlüğünde çalışmaya başladığını, davacının ... atık su tesisinde görevlendirildiğini davalı şirket ile yapılan toplu iş sözleşmesine göre işe gidiş dönüş yol parasının mutat taşıt araçlarına ait rayiç bedel üzerinden işçiye ödenmesi gerektiğini, davacıya yol parasının ödenmediğini, ayda 15 gün gece mesaisi yaptığını ileri sürerek, yol parası, gece mesai ücreti ve ayrımcılık tazminatı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe girerken görevlendirileceği yeri bildiğini, işverenin servisi olmadığını bildiği halde çalışmaya devam ettiğini, talep ettiği yol parasının mutat olmadığını, davacının her gün ikametinden eve gelip gitmediğini, bazı zamanlar iş arkadaşlarının evinde ikamet ettiğini, ayrımcılık iddiasının doğru olmadığını, davacının ibraname imzaladığını, tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yol parası alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde davacının ... beldesinde ikamet ettiğini, bu adresten Alanya ilçesinde bulunan işyerine her gün otobüsle gidip geldiğini, TİS'in 45. maddesine göre yol parası ödenmesi gerektiği halde çalıştığı süre boyunca yol parası ödenmediğini ileri sürmüş, davalı ise davacının çalıştığı süre boyunca hergün ikamet ettiği yere gidip gelmediğini, bazı günler çalışma arkadaşlarının yanında kaldığını, Tes-İş Sendikasından bu konuda görüş sorulduğunu savunmuştur. Davacı ... davalı tanıkları davacının hergün gelip gitmediğini bazı günler Alanya'da kaldığını beyan etmişlerdir.

Tes-İş Sendikası ile davalı arasında akdedilen Toplu İş Sözleşmesinin 45. maddesi; "İşçilerin işe geliş ve gidişleri işveren tarafından imkanlar ölçüsünde temin edilecek taşıtlarla sağlanır. Taşıt sağlanamaması halinde ise, işe gidiş-dönüş yol parası mutat taşıt araçlarına ait rayiç bedel üzerinden işçilere ödenir."

TİS'in 45. maddesine ilişkin olarak Tes-İş Sendikası 18.06.214 tarihli yazısı ile, "...Taraflar arasında akdedilen Toplu İş Sözleşmesi gerek maddelerin açık anlamları ve gerekse özü ile bir bütündür. Bölüm ve Madde başlıkları maddenin anlamlarını tamamlar. Sözleşmenin hükümleri amaca aykırı yorumlanamaz.

Toplu İş Sözleşmesinin 45. maddesinde yer alan düzenleme işçilerin çalıştığı işyerinin Belediye sınırları içersinde işçilerin işe gidiş-dönüşünü kapsamaktadır. ... Belediye sınırları içersindeki işyerinde ikamet eden işçiler işveren tarafından imkanlar ölçüsünde temin edilecek taşıtlar ile taşınacaktır. Taşıt sağlanamaması halinde işe gidiş-dönüş yol parası mutat taşıt araçlarına ait rayiç bedel üzerinden işçilere ödenecektir." şeklinde görüş bildirilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 45. maddesi ile işyerinin bulunduğu Belediye sınırları içerisinde ikamet eden işçilere yol yardımı yapılacağı düzenlendiğinden, davacının bu maddeye dayanarak yol parası talep edemeyeceği anlaşılmakla Mahkemenin yazılı gerekçe ile davacının yol parası talebinin kabulüne ilişkin kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: