Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/9415 K.2019/8495

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde 1994 yılında çalışmaya başladığını, iş akdinin 11.04.2014 tarihinde davalı tarafından feshedildiğini, davacıya en son ödenen ücretin aylık net 1.525,00,TL olduğunu, davacının işyerinde yemek servis ve bayram harçlığı gibi sosyal haklardan yararlandığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 01.01.1994 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde çalışmaya başladığını, taraflar arasında imzalanan protokol çerçevesinde davacıya feshe bağlı alacaklarının ödendiğini, davacının fazla mesai yaptığı dönemlerde söz konusu fazla mesainin bordroda tahakkuk ettirilerek ödenmiş olduğunu, davacının ödenen fazla mesai ücretine karşı herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının kullanmadığı yıllık izin süresine ilişkin ücretinin fesih ile birlikte ödenmiş olduğunu, davacıya ödenen aylık brüt ücretin 1.125,00 TL. olduğunu, davacının her hangi bir alacağının bulunmadığını ve Mahkeme’nin aksi kanaatte olması halinde ise davacının taleplerine ilişkin alacaklarının zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının işe giriş bildirgesinden ve SGK kayıtlarından davalı işyerinde 01/01/1994-11/04/2014 tarihleri arasında çalıştığı, çalışma devam ederken SGK müfettişleri tarafından işyerinde denetim yapıldığı, müfettişler tarafından bazı işçilerin ifadelerinin alındığı, davacının da müfettişe verdiği 31/01/2014 tarihli ifadede aylık net ücretinin 1.330,00 TL olduğunu beyan ettiği, bu durumun davacı tanıkları ve emsal ücret araştırması ile tespit edilen ücrete yakın olduğu, davacının davalı işyerinde 1.330,00 TL net ücretle çalıştığı, davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiği,

davalı taraf karşılıklı anlaşmayla sona erdiğini kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini beyan ettiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bu alacak kalemlerine ilişkin olmak üzere davacının banka hesabına yatırılan miktarlar mahsup edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminat alacağı hüküm altına alındığı, davacının genel tatil alacağı zamanaşımı itirazı da nazara alınarak hesaplanmış, ücret bordrolarında tahakkuk ettirilmeyen günlere ilişkin belirlenen genel tatil alacağının varlığı kabul edildiği,

davacının çalışma süresi boyunca hak ettiği yıllık izninin bir kısmını kullanmadığı ve buna ait ücretlerinde ödenmediği anlaşıldığından yıllık izin ücret alacağına hükmedildiği, davalı tarafın zamanaşımı itirazı da gözetilerek 2009 ve sonrası dosyaya sunulan bordrolarda, davacının puantaj cetvellerindeki fazla mesai sürelerine ait alacaklarının ödenmiş olduğu, bordlara davacı tarafından itirazda bulunulmadığı nazara alındığında davacının fazla mesai ücret alacağının reddine karar verildiği, böylece İbraz edilen 16/04/2015 tarihli bilirkişi raporunun gerekçeli, denetime elverişli olduğu kabul edilerek,

davacı yararına "davacının SGK raporunda beyan ettiği ücrete göre" başlığı altında hesaplanan kıdem, ihbar ve ulusal bayram alacağı tazminatına hükmedildiği gerekçesi ile fazla mesai ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından, bilirkişi raporunda bordrolardaki ücretin hemen hemen asgari ücret olduğu, puantajlardaki fazla mesailerin davacıya ödendiği, imzalı bordrolar ve banka kayıtları ile puantajlara davacının itirazı bulunmadığı, bordrolardaki tahakkukların bankadan itirazsız çekildiği, bu nedenle fazla mesai ücreti hesaplanmadığı belirtilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde "bordrolarda, davacının puantaj cetvellerindeki fazla mesai sürelerine ait alacaklarının ödenmiş olduğu, bordrolara davacı tarafından itirazda bulunulmadığı nazara alındığında davacının fazla mesai ücret alacağının reddine karar verilmiştir." yönündeki açıklama ile fazla mesai ücreti talebi reddedilmiştir.

Davacı vekili eldeki temyizinde dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna itiraz dilekçesine atıf yapmıştır. Bu itiraz dilekçesinde özetle, bordrolardaki ücretin gerçeği yansıtmadığı, tespit edilen gerçek ücret üzerinden fazla mesai ücretinin hesaplanması gerektiği ileri sürülmüştür. Dava dilekçesinde davacıya fazla mesai karşılığı olarak hiç ödeme yapılmadığı, bordroların usulsüz olduğu ileri sürülmektedir.

Mahkeme tarafından kabul edilen ücretin bordrolardakinden yüksek olduğu hükme esas bilirkişi raporundan da anlaşılmaktadır.

Mahkeme tarafından yapılması gereken iş, puantajlarda ve bordrolarda görünen fazla mesai çalışmalarını tespit edilen gerçek ücret esas alınarak hesaplayan ve bulunan alacak miktarından davacıya ödenen fazla mesai ücretlerini mahsup eden denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınarak fazla mesai ücretine hükmetmektir. Bu durumda davalı belgelerine göre fazla mesai ücreti hüküm altına alınacağından takdiri indirim de yapılmamalıdır.