Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/9633 K.2019/8204

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 02/08/2011 tarihinden 23/07/2014 tarihine kadar aralıksız şoför ve hamal olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretin net 3.000,00 TL olduğunu ileri sürerek, ücret, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, fazla çalışma yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, hafta tatilli ve genel tatillerde çalışmadığını, davacının bütün ücretlerinin ödendiğini ve ayrıca alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosyada, davalı işçinin davacı şirketten 3.500 TL borç para aldığını,taraflar arasında iş akdi haricinde borç olarak verilen para gereğince tediye makbuzu düzenlendiğini, davalı işçi aleyhine borç olarak verilen bu paradan davacının 09/08/2014 tarihine kadar işlemiş maaş alacağı hesaplanarak bu paranın düşüldüğünü ve bakiye 2.555,91 TL için icra takibine başlandığını, davalı işçinin haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı işverenin tüm davacı işçinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı şoför ve hamal olarak en son net 3.000 TL ücretle çalıştığını iddia etmiş, davalı asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece asgari ücret üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur.

Davacı tanıkları davacının şoförlük için asgari ücret aldığını ve ayrıca yük taşıma işlerinde hammaliye ücretinin elden ödendiğini, davacının bu şekilde 2.500-3.000 TL ücret aldığını beyan etmiştir.

Dosyadaki delil durumuna göre davacının ücretinin tanık beyanlarında geçtiği üzere şoförlük ve hammaliye faaliyeti sebebiyle net 2.500 TL olduğunun kabulüyle, gerekirse ek raporda alınarak isteklerle ilgili karar verilmelidir. Mahkemece dosya kapsamıyla örtüşmeyen asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ve fazla çalışma ücreti yönünden Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tutanağının tanzim edildiği 20/12/2013 tarihinden sonrası için hesaplama yapılmamıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 92. maddesi uyarınca müfettiş raporlarının aksi her zaman kanıtlanabileceğinden ve dosya içindeki delil durumuna göre fazla çalışma ve hafta tatili usulünce ispatlanmış olmakla, Kasım 2013 sonrası için de hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Kabule göre de; hafta tatili ücretinin reddi sebebiyle davacı aleyhine fazla vekalet ücreti takdiri de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: