Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/10472 K.2019/18800

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/06/2007-01/03/2012 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, günde 14 saatten fazla çalışmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, son ücretinin asgari ücret ve sefer başına 500 Euro olduğunu, ayda 4 sefer yaptığını, ancak asgari ücret kısmının ödenmediğini, sefer primlerinin ise eksik ödendiğini, şirketin ödemesi gerekli cezaların sefer piriminden kesildiğini, hafta tatillerinde, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, iddia ederek;

kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacağı, fazla mesai alacağı, ücret alacağı sefer primi alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, hafta tatili ücret alacağı ve ihtar giderinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, iş akdinin haklı neden ile feshedildiğini, davacının tır şoförü olarak çalıştığını, kullandığı tırı almanya’da bırakarak yurda döndüğünü, bu aracı alması için bir personelin gönderildiğini, aracın ön kısmının vuruk, mazotsuz olarak ve ihracat yüklü şekilde bulunduğunu, davacının bu olayın ardından işe gelmediğini ve devamsızlık tutanakları tutulduğunu, ardından iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak ile feshedildiğini, davacının ücretinin harcırahtan ayrı olarak asgari ücret ödenmesi şeklinde olmadığını,

hizmet sözleşmesinde ücret olarak sadece harcırah belirlendiğini, yine ücret sözleşmesinde ödenen harcırah dışında fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadıklarının ücretinin ödendiğini, asgari geçim indirimlerinin ödendiğini buna ilişkin olarak cari hesap özetlerinin sunulduğunu, davacı ile 02.02.2013 tarihinde mutabakat sağlandığını ve bu tarih itibariyle davacının ücret alacağının kalmadığını, bu tarihten sonra davacının 16.02.2013 tarihinde çıkacağı sefer için davacıya 1.600 Euro ve 1.500,00 TL ödeme yapıldığını,

bu miktarın müvekkili şirkete geri ödenmediğini, davacının 16.02.2013 tarihinde çıktığı seferi yarım bırakarak döndüğünü, bu nedenle davacıdan bu miktar için alacaklı olduklarını ve takas-mahsup def’i ileri sürdüklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 20.03.2015 tarihli 2013/367 Esas, 2015/125 karar sayılı ilamı ile davanın husumet nedeniyle reddine dair kararının, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 10.09.2015 gün ve 2015/18903 Esas ve 2015/25337 Karar sayılı ilamıyla "Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı Orkun Uluslararası Nak. İhr. Ve Dış Tic. A.Ş. ile dava dışı Orkun Uluslararası Nakliyat İhr. Ve Tic. Ltd. Şti. nin ortaklarının ve adreslerinin aynı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davacının, işverenin unvanında “Ltd. Şti” yerine “A.Ş.”yazmak suretiyle husumet tevcihinde yaptığı hatanın, “kabul edilebilir yanılgı” olarak kabulü ile HMK 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi bozmayı gerektirmiştir." gerekçeleri ile bozulduğu, bozmaya uyulduğu, bozma sonrası;

Davalı işverenin yaptığı feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin reddine, davacının yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının bilirkişi raporunda belirlenen miktarlar üzerinden ve davacı tarafça ödenen 4.912,40 TL' nin mahsubu ile kalan asgari geçim indirimi alacağı yönünden kabulüne, sefer primi alacağının bulunmadığından bu talebin reddine dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava tarihinin 24.05.2013 yerine 09.11.2015 yazılması hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan asgari geçim indirimi alacağının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken faizsiz tahsiline karar verilmiş gibi hüküm kurulması hatalıdır.

4-Dava tarihi 24.05.2013 olup zamanaşımı gözetildiğinde ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından hesabın 24.05.2008 tarihinden itibaren yapılması gerekirken 2010 yılından başlatılması da ayrıca hatalıdır.

5-Davacı işçi ile davalı işverenin diğer bir çalışanı Harun arasında düzenlenen imzalı devir teslim tutanağına göre davalı işverene ait tırın Harun' a bizzat davacı tarafından teslim edildiğinin anlaşılmış olması karşısında sadece Harun tarafından düzenlenen ve yurtdışına sefere çıkmış olan tırın davacı tarafından kontağı akünün üzerinde bırakılarak terkedildiğine ilişkin tutanağa itibar etmek mümkün değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davalı tanığı ...' ın beyanı birlikte değerlendirildiğinde yurdışına sefere çıkan davacının seferdeyken hastalandığı ve bu durumu davalı işverene bildirmesi üzerine işverenin en yakın yerdeki yedek şoför olan Harun' u davacıya yönlendirdiği davacının Harun' a tırı teslim ettikten sonra Türkiye' ye döndüğü, davalı işverenin davacıyı kullandığı araca zarar verdiği gerekçesi ile işten çıkartmasına rağmen devamsızlık tutanakları düzenleyip devamsızlık feshi bildiriminde bulunduğu oysaki davacının devamsızlık yaptığı söylenen tarihlerden önce işten çıkartıldığı,

davalı işverenin feshin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiğini ispatlayamadığı anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.