KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2018/1383 E., 2018/3781 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2018
- Dava
- Davacı vekili tarafından verilen 15.11.2017 tarihli dilekçede Dairemizin 12.10.2017 tarih, 2017/25330 E. ve 2017/15579 K. sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dairemizce davacının vekalet ücretine yönelik temyizinin gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA karar vermek gerekmiştir. Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Asıl davanın davacısının birleşen davanın davalısı, asıl davanın davalısının ise birleşen davanın davacısı olduğu, mahkemece birleşen davanın reddine karar verildiği, birleşen davanın reddi nedeniyle takdir olunan vekalet ücretinin birleşen davanın davacısından alınarak birleşen davanın davalısına verilmesi yönünde karar verilmesi gerekirken davacıdan alınarak davalıya verilmesi şeklinde infazda tereddüt yaratır karar verilmesi ve asıl davada reddedilen 65,38 TL. yıllık izin ve 1.616,80 TL. fazla çalışma ücreti için karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2. maddesine aykırı olarak reddedilen kısmı geçecek
şekilde asıl dava davalısı lehine 1.980 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2018/1383, K. 2018/3781, 22 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama