Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/1434 K.2019/18575

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 12/12/2017 tarihli ek kararı ile davalının temyiz talebinin kesinlikten reddine karar verilmiş ise de; davalı avukatı tarafından temyiz talebinin reddi kararı temyiz edilmiş, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen 26/10/2017 tarihli karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiş ise de Mahkemece 2017/1776 E. 2017/2086 K. ve 12/12/2017 tarihli karar ile " Dosyanın tetkikinde anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu görülmekle 6763 sayılı Yasa'nın 42. maddesi ile değişik 5521 sayılı Yasa'nın 8/3 maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE," şeklinde karar verilerek davalının temyiz talebi red edilmiştir. Davalı tarafça bu karar da süresinde temyiz edilmiştir.

İstinaf incelemesine tabi olan Mersin 2. İş Mahkemesi'nin 2014/637 E. 2017/214 K. ve 31/03/2017 tarihli karar, hükmedilen miktar dışında tespit hükmü de içermekte olup Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sonucunda "kesin" olarak karar verilmesi ve temyiz isteminin reddedilmesi hatalıdır. Buna göre Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/12/2017 tarihli kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;