KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2018/1441 E., 2018/5807 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2018
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Dava
Taraflar arasındaki, prim ücreti, ikramiye, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/03/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bozmadan sonra davacı tarafından yapılan bir masraf olmadığı halde nasıl belirlendiği anlaşılamayacak şekilde 754,75 TL. yargılama giderinden 526,61 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesi ve özellikle davacının yaptığı harç masraflarının hüküm altına alınmaması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;
“ 7- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 395,25 TL. yargılama giderinden kabul/redde göre belirlenen 279,11 TL. sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2018/1441, K. 2018/5807, 20 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama