Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/1973 K.2018/5035

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asıl davada iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının; birleşen davada da bakiye fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir..

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, asıl dava ve birleşen davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, bozmaya uyularak ve toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı asıl dava ve birleşen davanın davalıları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli kararda dava tarihinin 23.05.2013 yerine 01.02.2016 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, asıl dava ve birleşen davanın davalılarının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemenin fazla çalışma ücreti alacağının reddine dair ilk kararı Dairemizin 15.12.2015 tarihli ve 2014/23464 esas sayılı kararında yer verilen “… tanık anlatımları değerlendirilerek davacının haftalık fazla çalışma saati belirlenerek yıllık 270 haftalık 5,20 saat mahsup edilerek buna göre fark fazla mesai ücreti hesaplanmalı” gerekçeyle bozulmuştur.

Bozma ilamı sonrasında alınan hükme dayanak 10.05.2017 tarihli ek hesap raporunda beyanları değerlendirilen tanıkların başka bir davanın tanıkları olduğu anlaşılmakla kararın bu nedenle tekrar bozulması gerekmiştir. Mahkemece usulü müktesap hak dikkate alınarak tanık beyanlarının tekrar değerlendirmesi gereklidir.

4-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece asıl ve birleşen ek dava birlikte görülerek sonuçlandırılmıştır. Davalar birleşse bile iki ayrı dava vardır. Mahkemece hüküm kurulurken asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı hüküm kurularak, ayrı ayrı yargılama giderine karar verilmesi gerekirken, 6100 sayılı HMK'nun 297. maddesine aykırı karar verilmesi hatalıdır.

Kararda reddedilen miktara göre davalılar lehine yargılama giderinin tahsili için hüküm oluşturulmaması da isabetsizdir.

F) Sonuç: