Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/1974 K.2018/7775

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21.08.2003-30.11.2010 tarihleri arasında simit imalat ustası olarak çalıştığını, davacının maaşının sigorta kayıtlarında asgari ücret olarak göründüğünü, bu ücretinin banka kanalıyla ödendiğini artan ücret alacağının elden verildiğini, haftanın 7 günü çalıştığını, Pazartesi, Salı, Çarşamba günleri gece 02.00 - gündüz 12.00; Perşembe, Cuma, Cumartesi, Pazar günleri gece 01.00 - gündüz 13.00 saatleri arasında çalıştığını, sigorta primlerinin eksik yatırılması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve davalının davacıya takınmış olduğu hal ve hareketler nedeniyle iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, resmi tatil ve milli bayram alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30.11.2010 tarihinde mesai arkadaşlarıyla tartışarak iş yerini terk ettiğini, çalışma saatlerinin gece olmasının işyerinin fırın olduğu ve işin mahiyeti dikkate alındığında iş hayatının olağan akışına uygun olduğunu, haftada bir gün dönüşümlü olarak dinlendirildiğini, davacının haftanın 7 günü çalışıldığı iddiasının doğru olmadığını, davacının iddia ettiği miktarda eline para geçmediğini, ancak iddia ettiği miktarın fazla mesailerin en yoğun olduğu dönemde mesai ücretleri de dâhil davacının toplu eline geçen miktar olduğunu, davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıdan fazla mesai ücreti,

kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığını ve davalı-karşı davacıya ihbar tazminatı borcu bulunduğu için, davacı-karşı davalı aleyhine işbu davada karşı dava açtığını bildirerek, 1.000,00 TL. ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen 31.12.2014 tarih ve 2011/1450 E., 2014/536 K. sayılı karar Dairemizin 25.05.2017 tarih ve 2015/9352 E., 2017/8972 K. sayılı kararı ile "Davacı aylık ücretinin net 1.500,00 TL. olduğunu iddia etmiş, bu iddia tanık anlatımları ve emsal ücret araştırması ile doğrulanmıştır.

Ayrıca davalı vekili 31.12.2014 tarihindeki duruşmada “... değişik aylarda işçinin daha fazla ücret aldığı 1.300,00-1.400,00-1.500,00 TL. gibi ücret aldığını kabul ediyoruz, çünkü bu döneme ilişkin fazla çalışmalarından kaynaklı fazla çalışma ücretleri ödenmiştir” şeklinde beyanda bulunmuş, 04.12.2014 tarihli duruşmada da benzer şekilde beyanda bulunmuştur.

Bu açıklamalar ve dosyada davacıya fazla çalışma ücreti ödendiğine dair herhangi bir belgeninde sunulmadığı gözetildiğinde, davacının net ücretinin 1.500,00 TL. olduğunun kabulü gerekirken ücretin yazılı şekilde 1.398,78 TL. kabul edilmesi hatalıdır." gerekçesine istinaden bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonucunda, 28.11.2017 tarih ve 2017/368 E.,

2017/597 K. sayılı kararla davacının fazla mesai alacağı ve resmi tatil milli bayram çalışması alacağı taleplerinde bulunmuş ise de dosya içeriği ve tarafların da kabullerine göre değişik zamanlarda davacıya 1.400,00-1,500,00 TL. gibi maaşının üzerinde ödemeler yapıldığı ve bu ödemelerin fazla mesai ve resmi tatil milli bayram çalışması alacağına karşılık olduğu belirtilerek, davacının fazla çalışma ücreti ve resmi tatil çalışma ücretine ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkeme tarafından verilen ilk karar, davacının net ücretinin 1.500,00 TL. olduğunun kabulü gerekirken ücretin 1.398,78 TL. olarak kabul edilmesi nedeniyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve bu ücret üzerinden kıdem tazminatına hükmedilmiştir. Bu ücretin içinde bozma ilamında belirtildiği üzere fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti bulunmamaktadır. Bozma ilamına uyulmasına rağmen, değişik zamanlarda davacıya 1.400,00-1.500,00 TL. gibi maaşının üzerinde ödemeler yapıldığı ve bu ödemelerin fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağına karşılık olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmesi hatalıdır.