KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2018/2438 E., 2018/6678 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2018
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Dava
Davacı, ücret alacağının %5 fazlası, ücret alacağından yapılan %20 kesinti farkı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve %5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosya içeriğine göre; uyuşmazlık konusu %5 fazla alacağının, fazla saatlerde çalışma karşılığının ödenmemesinden değil ücretin geç ödenmesinden kaynaklandığı, bu nedenle alacağa ikinci bir indirim uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığının, bu konudaki bozma ilamının ise maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılması karşısında, Mahkemece bozma ilamı gereğince bu alacağa iki defa indirim uygulamamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Davacı 5393 sayılı Kanuna tabi çalışan olup, bu Kanun kapsamındaki alacaklar için banka mevduat faizi öngörülmediğinden, günlük %5 fazla ödeme alacağının yasal faiz yerine mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte hüküm altına alınması, ayrıca bu alacağa sadece bir defa indirim yapılmasına karşın hüküm fıkrasında iki defa indirim uygulandığından bahsedilmesi, yine bakiyesinin birleşen dava ile talep edilmesine karşın hükümde bakiye kısmı için faiz başlangıcının ıslah tarihi olarak belirtilmesi hususları hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2018/2438, K. 2018/6678, 27 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama