Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/3615 K.2018/9737

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini, işyerinde 08:00-21:00 saatleri arasında hafta sonları ve genel tatiller dahil olmak üzere sürekli çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ederek ayrıldığını, ibraname alındığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yapılan yargılama sonucu verilen 22/05/2014 tarihli, 2013/1397 Esas - 2014/291 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 11/11/2015 Tarih, 2014/19646 Esas, 2015/31988 Karar sayılı bozma ilamıyla "istifa ve ibranamede düzenleme tarihi bulunmamakta olup, matbu boşluk doldurmak suretiyle oluşturulmuş olup geçersizdir.

Bu nedenle mahkemece davacının iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği kabul edilerek hesap raporu değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir" gerekçesiyle bozulduğu, usul ve yasaya uygun bozmaya uyularak yargılamaya devam olunduğu, davacının ... kayıtlarına göre, 28/02/2004 - 02/05/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının hizmet süresinin 8 yıl, 2 ay, 4 gün olduğu,

davacının tanık anlatımları, emsal ücret araştırması dikkate alındığında, fesih tarihi itibariyle aylık çıplak brüt ücretinin 2.014,24 TL, aylık giydirilmiş brüt ücretinin 2.254,24TL olduğu, Yargıtay bozma ilamından önce, alınan bilirkişi raporunda davacının fesih tarihi itibariyle net kıdem tazminatının 8.817,75 TL olduğunun belirtildiği, bilirkişi raporuna itiraz üzerine alınan 28/02/2014 tarihli ek raporda 1. seçenek olarak net kıdem tazminatının 17.947,14 TL, genel tatil ücreti alacağının net 1.407,64 TL, yıllık ücretli izin alacağının net 4.608,00 TL olduğu, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin hesaplanmadığı,

2. seçenek olarak net kıdem tazminatının 8.817,55 TL, genel tatil ücret alacağının 667,498 TL, yıllık ücretli izin alacağının 3.250,50 TL olarak hesaplandığı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin hesaplanmadığı, davacı vekilinin 24/04/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile alacaklarını bilirkişi raporunun 1 nolu seçeneğine göre belirtilen rakamları artırmak suretiyle davasını ıslah ettiği, Yargıtay bozma ilamından sonra,

alınan 02/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda davacının fesih tarihi itibariyle aylık çıplak brüt ücreti 2.014,24 TL, giydirilmiş aylık brüt ücreti 2.254,24 TL üzerinden yapılan hesaplamaya göre kıdem tazminat alacağının net 18.300,54 TL, fazla mesai ücret alacağının net 33.564,25 TL, hafta tatili ücret alacağı net 4.213,12 TL, genel tatil ücreti alacağı net 1.179,66 TL, yıllık izin ücret alacağı net 5.280,01 TL olduğunun hesaplandığı,

zamanaşımı itirazı nazara alınarak alınan 14.06.2017 tarihli ek raporunda, kıdem tazminat alacağının net 18.300,54 TL, ücret alacağının net 24.795,99 TL, fazla mesai ücret alacağının net 21.439,34 TL, hafta tatili ücret alacağı net 270,22TL, genel tatil ücreti alacağı net 732,39 TL, yıllık izin ücret alacağı net 5.280,01 TL olduğunun hesaplandığı, taraflar arasındaki iş akdinin Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davalı işverenin haklı bir nedene dayanmadan feshettiği, bu durumda davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, dosyaya sunulan ücret bordrolarında fazla mesai tahakkukunun bulunmadığı anlaşıldığı,

tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerektiği, dinlenen davacı tanık beyanları ile davalı işyerinde davacının haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresinden daha fazla çalışması bulunduğu anlaşılmakla, davacının fazla çalışma yaptığı ve davalı tarafça fazla mesai ücretlerinin ödendiğine dair yazılı ödeme belgesi ibraz edilmediğinden davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği sonucuna varılmış, davacı fazla çalışma süresi ile ilgili olarak çalışmama ihtimali bulunduğu günlerde nazara alınarak bilirkişi tarafından hesap edilen miktarda %40 oranında takdiri indirim yapıldığı,

davacı tanıklarının genel tatil günlerinde çalıştıklarını, dini bayramlarda bir gün izin kullandıklarını beyan ettiği, davacının genel tatillerde çalışması ve ücret ödemesinin ispatlanmaması nedeniyle genel tatil ücretine hak kazandığı, dosyaya sunulan izin formlarında davacının 20 gün yıllık izin kullandığı, bakiye 110 gün yıllık izin hakkı olduğu, izin ücretinin ödendiğinin davalı işveren tarafından ödendiği ispatlanamadığından, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, hafta tatilinde çalıştığının ispat yükü davacıya ait olduğu,

4857 Sayılı İş Kanun'un 46/1 maddesine göre, haftanın en az 1 günü 24 saat dinlenmesi koşuluyla işçinin hafta tatilini kullandığı kabul edileceği, davacı tanıklarının bazı hafta sonları çalışma yaptıklarını beyan ettiği, davacının ücret bordrolarında hafta tatili ücret tahakkuku olmadığından hafta tatili ücretine hak kazandığı, davacının ücret alacağı olduğunu beyan ettiği ancak hangi dönemlere ilişkin ne kadarlık ücret alacağı olduğu konusunda açıklamada bulunmadığından talebinin yerinde görülmediği,

davacının 28/02/2004-02/05/2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai ücreti genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücretinin ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı, davacının ücret alacağı olmadığı anlaşıldığından fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücretinden işçinin izinli, mazeretli, raporlu olduğu günler ile çalışılmayan günler gözönüne alınarak %40 hakkaniyet indirimi yapılarak,

Yargıtay bozma ilamından önce kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı davacı işçi tarafından 28/02/2014 tarihli ek bilirkişi raporundaki rakam üzerinden ıslah edildiğinden taleple bağlı kalınarak ve bu miktarın nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile ücret alacağı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dava tarihinin 14/11/2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 08/ 12/2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, davacı asil duruşmadaki yemininde “davalı işyerinde 2004-2010 yılına kadar çalıştım. Çalıştığım süre zarfında yıllık izinlerini kullanmadım. Yıllık izin ücretlerini de almadım ” şeklinde beyanda bulunmuş ise de davacı vekilinin dosya kapsamındaki ve temyiz dilekçesindeki beyanı ile sınırlı olarak 110 gün yıllık izne hükmedilmesi gerekir Mahkeme gerekçesi de bu yöndedir.

Diğer taraftan ek dava ile davacı tarafından 800 TL talep edilmiştir. Asıl davadaki yıllık izin ücreti talebi olan 4608 TL ile birlikte değerlendirildiğinde davacının toplam talebi 5.408 TL.dir.

Bilirkişi raporunda ise davacı lehine 110 gün karşılığı net 5280 TL. yıllık izin ücreti hesaplanmıştır.

Mahkeme tarafından sadece asıl davada talep edilen miktar olan net 4.608 TL.ye hükmedilmiştir.

Mahkeme tarafından asıl davada talep edilen net 4.608 TL'ye ek olarak ek davada talep edilen 800 TL'nin de hüküm altına alınmasının gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

4-Hafta tatili ücreti bakımından, eldeki hükme esas bilirkişi raporunda, ek dava zamanaşımına göre hesaplanan 270,22 TL'ye ek olarak asıl dava dilekçesinde talep edilen 200 TL eklenerek 470,22 TL alacak bulunmuştur. Bu nedenle Mahkeme tarafından toplamda 470,22 TL.ye hükmedilmesi gerekirken sadece 270,22 TL.ye hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.