Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/3690 K.2018/13955

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/06/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Rukiye Çetinkaya geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalıya ait işyerinde 08.07.2005-10.11.2007 tarihleri arasında haber yönetmeni olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 900,00 TL olduğunu, toplam 15 aylık maaş alacağının bulunduğunu, ücretlerinin ...’ya asgari ücret üzerinden bildirildiğini, bunun üzerine 10.10.2007 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile durumun düzeltilmesini talep ettiğini, ancak davalı şirketin düzeltme yoluna gitmemesi üzerine iş akdini haklı nedenle feshettiğini, Basın İş Kanunun ilgili maddeleri gereğince alacaklarının günlük %5 fazla ödenmesi gerektiğini iddia ederek yıllık izin, ücret alacağı, fazla mesai, genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ; davacının iş akdinin devamzıslık nedeniyle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, bozma ilamın uyularak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemenin ilk kararı, “… ıslah dilekçesi davalıya 28/03/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı da ıslaha karşı itirazlarını 14/04/2016 tarihinde ileri sürmüştür. Davalı, ıslah dilekçesine karşı 2 haftalık süre içinde itirazlarını sunmadığından mahkemece ıslaha karşı yapılan zamanaşımı itirazını dikkate alınması hatalı …” olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi dikkate alınmamış ise de; dosya içeriğinde davalının ıslaha karşı zamanaşımı defini havi dilekçesinin havale tarihi 14/04/2016 olarak gösterilmesine rağmen UYAP kayıtlarının incelenmesi ile davalının ıslaha karşı zamanaşımı definin 11.04.2014 tarihinde olduğu görülmekle bozma ilamındaki tarihe ilişkin tespitin maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere usul kuralları (görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hata) kamu düzeni ile doğrudan bağlantılı olup, taraflar yararına usulî kazanılmış hak oluşturmamaktadır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15.03.1972 gün ve 1968/1-277-176, 01.03.1995 gün ve 1995/7-641-117, 23.01.2002 gün ve 2001/1-1010-2002/1, 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı kararları; Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-2001 Baskı, cilt 5, sayfa 4771 vd.)

Açıklanan nedenlerle; bozma ilamındaki zamanaşımı definin tarihine ilişkin saptamanın hatalı olduğu, yapılan bu hatanın maddi hata kapsamında kaldığı, bu nedenle taraf lehine usulî kazanılmış hak da bahşedemeyeceğinin anlaşılmasına göre kararın salt bu nedenle tekrar bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: