Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/4350 K.2018/23225

Yerel mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı Mehmet Selimoğulları Ltd Şti. ne işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 4 ay olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı taraflar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi;

A) Davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu esastan reddetmiş,

B) Davacı avukatının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve 4857 sayılı İş Kanununun 21. maddesi gereğince, işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı Mehmet Selimoğulları Ltd Şti. ne işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 5 ay olarak belirlenmesine karar vermiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmiş davalı ... avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı temyizi yönünden;

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 24/10/2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararın davacı vekiline 28.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği,

ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 12.03.2018 tarihinde kararın davacı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararında gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde kararın temyiz edilebileceği açıklanmışsa da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 90. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında kanundaki süreleri hakimin artırıp eksiltemeyeceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE,

Davalı ... temyizi yönünden:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 24/10/2017 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararın davalı ... vekiline 27.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği,

ancak 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 13.03.2018 tarihinde kararın davacı vekilince temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararında gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde kararın temyiz edilebileceği açıklanmışsa da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 90. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında kanundaki süreleri hakimin artırıp eksiltemeyeceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE,

Davalı şirket temyizine gelince; Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta dosyada mevcut cevap dilekçesi ekinde sunulan log kayıtlarından davacının birçok kez mesai saatleri sonrası da olmak üzere bilgisayara girişinin olduğu görülmektedir. Öncelikle davacının görevi saptanıp tüm LOG kayıtları getirtilerek bir bilişim uzmanından log kayıtlarında görülen girişlerin mesai saatleri dışında olup olmadığı, davacının görevi dahilinde bulunup bulunmadığı araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.