Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/5208 K.2020/2701

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 26.04.2013 - 21.09.2016 tarihleri arasında, çalışmasının ilk dönemlerinde mağaza personeli olarak, sonraki dönemde mağaza sorumlusu ve devamında bölge sorumlusu olarak çalıştığını, bölge sorumlusu olduğu dönemde saat 08.00'de işe başladığını, mağazanın 21.30'da kapandığını ancak davacının 23.30 da işten çıkabildiğini, haftanın 3 günü mal sevkiyatı olduğunu, bunların ikisinin akşam mağaza kapandıktan sonra gerçekleştiğini, bu günlerde gece 02.00-02.30'a kadar davacının çalıştığını, davacının resmi tatillerde tam gün çalıştığını,

ayda dört gün hafta tatili olmasına rağmen davacının ayda 2 gün hafta tatili kullandığını, davacının 15-20 defa yeni mağaza açılışı yaptığını, mağaza açılışının 3-4 gün sürdüğünü, bu günlerde davacının 18-20 saat günlük mesaisinin olduğunu, davacının bölge sorumlusu olarak çalıştığı dönemde 08.00 - 01.00/02.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda en az 6 envanter sayımı yaptığını bu sayımların genelde sabaha karşı 05.00-06.00 ya kadar devam ettiğini, yaptığı fazla mesai çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek; fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının süreklilik kazanmış bir fazla çalışmasının bulunmadığını, davalı şirkette yapılan çalışmaların vardiye usulüne tabi olduğunu ve denkleştirme esasının uygulandığını, iş sözleşmesinde bu hususun belirtildiğini, bu şekildeki çalışma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının çalıştığı pozisyonlardaki görev tanımlarından anlaşılacağı üzere davacının kendi çalışma saatlerini belirleyebilecek durumda olduğunu, bu nedenle fazla çalışma ücreti isteyemeyeceğini, davacıya ödenen primlerin fazla mesai ücretlerinden mahsup edilmesi gerektiğini, davacının haftada bir gün iznini kullandığını, bu nedenle hafta tatili ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin olay ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

F) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde en son bölge sorumlusu olarak çalışmış olup, davacının envanter sayımına katıldığı günlerde 08:30-04:30 (ertesi gün) saatleri arasında, envanter sayımına katılmadığı günlerde ise, 08:30-22:00 saatleri arasında çalıştığı ve personel-mağaza sorumlusu olduğu dönemde aylık 114 saat, bölge sorumlusu olduğu dönemde de aylık 150 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek, hesaplama yapılıp fazla mesai ücret talebi kabul edilmiştir.

Öncelikle, davacının bölge sorumlusu olduğu dönemde ayda 7 kez envanter sayımına katıldığı kabul edildiğine göre, ortalama dört günde bir sabah saat 08:30’dan ertesi gün 04:30’a kadar çalıştıktan sonra, aynı gün 08:30’da tekrar işbaşı yaptığı gibi, hayatın olağan akışına ve insan takatine uygunluğu tartışmalı bir kabul söz konusudur.Bilirkişi ve mahkemenin açıklanan çalışma sistemine göre, envanter sayımı olmayan günler için 1.5 saat, envanter sayımı olan günler için 2 saat ara dinlenme süresi düşmesi yeterli olmadığı gibi ara dinlenme süresi en az 4 saat olmalıdır.

Bununla birlikte, çalışma sürelerinin olağanın dışında uzun olması karşısında, hem tanıklardan tekrar sorularak, hem de davacı asil isticvap edilerek, kendisinden envanter sayımlarına bölge sorumlusunun bizzat katılıp katılmadığı, katılıyorsa ve envanter sayımı kabule göre saat 04:30 civarında bittikten sonra davacının ne kadar dinlendiği, ertesi gün işe gelip gelmediği, geliyorsa mesainin saat kaçta başladığı hususları sorulup açıklattırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

G) Sonuç: