Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/5312 K.2018/13415

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 18/07/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, en son maaşının 1.250,00 TL olduğunu, iş akdinin 27/08/2012 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; “Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının iddiaları kısaca özetlenmiş ise de, davalının savunmalarının ne olduğu yazılmamış, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller belirtilmemiş, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri açıklanmamış, feshin kim tarafından hangi tarihte yapıldığı ve haklı olup olmadığına ilişkin dosyaya özgü bir gerekçe oluşturulmadığı gibi hüküm altına alınan ve reddedilen alacakların kabul ve red sebepleri de belirtilmemiştir. Gerekçesiz karar yazılması, adil yargılanma hakkının ihlalidir.

Öte yandan, Mahkemece gerekçeli kararda genel tatil alacağından % 35 oranında takdiri indirim yapıldığının belirtilmesine karşın takdiri bir indirim yapılmadan hüküm kurulması gerekçe/hüküm çelişkisi olup, HMK’nın 298/2. maddesine aykırıdır.

Sonuç olarak, Mahkemenin gerekçeli kararının T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin amacına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. ve 298/2. maddelerine aykırı olduğu anlaşıldığından kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan izin belgelerindeki imzalar (01.11.2009-16.11.2009, 05.09.2011-13.09.2011 ve 02.05.2012-16.05.2012 tarihleri arasına ilişkin) davacı vekilince yargılama sırasında inkar edilerek, bu konuda imza incelemesi yapılması talep edilmiş, Mahkemece bu talep konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın sonuca gidilmiştir.

Mahkemece, davacı asil celbedilip izin belgeleri kendisine bizzat gösterilerek, imzalar sorularak beyanı tespit edilip imza inkarı olur ise ilgili belge asılları davalıdan istenip imza incelemesi yaptırarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: