Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/5388 K.2019/740

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı ve davacı avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, davacı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek İlk Derece Mahkemesi'nin kararının ortadan kaldırılmasına, davacının işe iadesine ve sendikal tazminata karar vermiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak sendikal nedenle işten çıkarıldığını, işten çıkarmak için hiçbir haklı neden bulunmadığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yüksek oranda rapor alan davacının hizmetinden yararlanılamadığını, son bir yılda 67 gün rapor aldığını, raporu nedeni ile o birimde çalışan işçilerin iş yükünü %20 ile %50 oranında artırdığını, bu çalışanların da sağlıklarını riske attığını, rapor hakkını kötüye kullandığını, davacının sendika üyesi olup olmadığı konusunda bir bilgilerinin bulunmadığını, rapor hakkının kötüye kullanılması nedeni ile iş düzenini bozduğunu, davacının iş görme edimini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, " davacının apandist ameliyatı olması nedeni ile rapor aldığı, işverenin bu raporlar nedeni ile raporları bahane ederek davacının çalıştığı bölümü değiştirdiği, davacının çalıştığı son dönemde 86 gün raporlu olduğu 3gün evlilik izni kullandığı, 32 gün yıllık izin kullandığı, 19 gün mazeret izni kullandığı, 1 gün ise ücretsiz izin kullandığı, işverenin davacının sık rapor alması nedeni ile iş sözleşmesini feshedeceğine iş kanunu 25.maddeye göre feshettiği bu nedenle yaılan feshin davacının raporları göz önüne alındığında sendikal nedene dayanmadığı " gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda müvekkilinin iş akinin asıl nedeninin sendikalı olması olduğunu, müvekkilinin davalı işyerinde yetkili ...sendikasına 2015 yılı ekim ayında üye olduğunu,haksız yere işten çıkartılan sendikalı ..., Emrah Süzer,

Hasan Seyrek ve Murat Aydemir ve Muhammed Esat Meral'ın işten ayrılmasından sonra sendikal faaliyetlerine ağırlık verdiğini ve bir çok sendikal faaliyeti organize ettiğini,sendikalaşmak için işçilerle bire bi görüşmeler sağlayan,hatta iş akdinin feshi öncesi sendikaya üyelikler sağlayan kişi olduğunu,bu sebeplerle davalı işverence adeta hedef haline geldiğini,tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere çeşitli baskılara uğradığını,sendikal tazminata hükmedilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın kaldırılarak davanın kabulüne, müvekkilinin işe iadesine ve sendikal fesih sebebiyle 6356 sk.

25 maddesi gereğince 1 yıllık ücreti tutarından az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf başvurusunda 14/09/2015 tarihinde mazeretsiz işe gelmeyen, 15/01/2016 tarihinde iş standartlarına uymamak suretiyle işi tehlikeye atan,toplamda oldukça yüksek oranda raporu bulunması sebebiyle hizmetinden yararlanılamayan,uyarılara rağmen son 1 yılda 67 gün rapor almak suretiyle eyleminde ısrar eden,savunmasıyla çelişik gerekçeye dayalı raporları bulunan ,her alınan rapor sebebiyle o birimde çalıyan işçilerin iş yükünün % 20 ve % 50 oranında artması sebebiyle onların sağlığını riske atan ve iş kazasıyla karşılaşma olasılığını arttırmalarını bilmesine rağmen rapor hakkını kötüye kullanan işçinin eylemlerinin İş Kanunu 25/I-II anlamında iş sözleşmesinin sürdürülmesinin imkansız hale gelmesi sebebiyle feshedildiğini bildirerek istinaf yoluna başvurulmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, davacının davalı işverenlikte 10/03/2014 ila 03/03/2016 tarihleri arasında fren departmanı işçisi olarak çalıştığı ve iş akdinin davalı işverenlikçe 03/03/2016 tarihli yazılı Fesih Bildirimi ile ''İş standartlarına uymamak,sık sık işe gelmemek,sık sık rapor almak,rapor hakkını kötüye kullanmak gibi nedenlerden iş sözleşmesinin İş Kanunu 25/I-II md. gereğince yönetim kurulu kararı ile feshedildiği ''belirtilerek feshedildiği, ancak davacı ile aynı konumda olup sık sık rapor alan ... isimli işçinin iş akdinin davalı tarafından feshedilmeyerek eşit davranma yükümlülüğüne aykırı davranıldığı,

böylelikle dosya içeriğine göre geçerli fesih konusunda ispat yükü kendisinde olan davalı işveren feshin haklı ve geçerli nedene dayandığını kanıtlayamadığı, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesinin isabetli olduğu ancak gerek davacı tanık anlatımları gerekse dava dışı ve davacının üyesi olduğu ...

Sendikası cevabi yazılarından davacıdan önce iş akitleri feshedilen ...,...'den sonra davacının onların yerine sendikal faaliyetleri yürütmeye devam eden kişi olduğu, artık davacının sendikal örgütlenmede öncülük yaptığı,

feshin sendikal faaliyete dayandığı. davacı sendikal fesih iddiası ispatlamış olduğundan ilk derece mahkemesince sendikal tazminatın talebinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetli olmadığından davacının bu yöne ilişkin istinaf sebebi yerinde görüldüğünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-2 md.gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davacının davasının kabulüne,feshin geçersizliğine,davacının işe iadesine,davacının başvurusu,

işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının sendikal fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmesine ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F)Temyiz başvurusu : Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz talebinde bulunulmuştur. G) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen nedenlerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir. Yasanın gerekçesinde, işyerinde işçinin sık sık rapor almasının da davranışlardan kaynaklanan geçerli neden olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacının davalı işyerinde 10.03.2014 tarihinden 03.03.2016 tarihine kadar çalıştığı ve bu süre zarfında 32 gün yıllık izin, 19 gün mazeret izni kullandığı ve toplam 86 gün istirahat raporu aldığı görülmektedir. Davacının haklı neden niteliğinde olmayan ancak sık sık rapor alma şeklindeki davranışının iş akışını bozacağı açık olup, işverenden buna katlanması beklenemez. Davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı, ancak sık sık rahatsızlanarak rapor alan davacının davranışının fesih için geçerli sebep oluşturduğu anlaşılmakta olup davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.