Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/5711 K.2018/14084

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2016/22933 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu ve sübut bulduğu gerekçesi ile ihbar tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemiz tarafından bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas, 2016/1 sayılı kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar sayılı YİBK'nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı Birleştirme Kararları'nın benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas, 2016/1 sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmesi hatalı ise de bu husus davalı temyizi olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır. 2-Dava tarihinin 22/06/2015 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 24/01/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. 3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Somut uyuşmazlıkta, faiz başlangıç tarihi açısından, Mahkeme kararında kıdem tazminatına fesih tarihinden, diğer alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Dava dilekçesinde kıdem tazminatı haricindeki alacaklar için yasal faiz, kıdem tazminatı için ise fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi talep edilmiştir. Islah dilekçesinde ise fesih ihtarı tarihinden itibaren faiz istenmiştir.

Davacının ihtarnamesinde, dava dilekçesine konu tüm alacaklar hafta tatili alacağı hariç tek tek talep edilmiştir. Ayrıca bu ihtarnamede “sair alacaklar” da talep edildiği için hafta tatili alacağının da ihtarname ile talep edildiği kabul edilmelidir. Davacı vekili ıslah dilekçesinde alacakların tamamı için faiz talebini dava dilekçesindekinden farklı olarak ihtar tarihinden itibaren istemiştir.

Ödeme ihtarında kıdem tazminatı dahil tüm kalemler için 5 gün süre verildiği için ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 16/04/2015 tarihine 5 gün eklendiğinde temerrüt 21/04/2015 tarihinden sonra oluşmaktadır. Davacı vekili temyizinde kıdem tazminatı hariç diğer alacak kalemleri bakımından temyiz etmiştir.

Açıklanan nedenler ile kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemleri için 22/04/2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.