Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/583 K.2018/3166

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 02/07/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdini 1475 sayılı yasanın 14/1-5 bendine göre yaş hariç emeklilik koşullarına sahip olması nedeniyle 31/07/2014 tarihinde feshettiğini, müvekkilinin kıdem tazminatına hak kazandığını ihtarname ile davalı işverene bildirdiğini, fakat davalı işverenin herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının başka bir bankada çalışmak amacıyla müvekkili bankadaki görevinden ayrıldığını, davacının gerçekte istifa olan iradesini gizleyerek hakkın kötüye kullanılması kapsamında bir fesih sebebi yaratıp buna dayanarak kıdem tazminatı talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve davacının yaş hariç emeklilik koşullarına sahip olması nedeniyle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatına esas hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili, 10/09/2014 tarihli noter ihtarnamesiyle müvekkilinin 02/07/2007-31/07/2014 tarihleri arasında davalı bankada çalıştığını ve yaş hariç emeklilik koşullarına sahip olması nedeniyle işyerinden ayrıldığını beyanla davalı bankadan kıdem tazminatı talebinde bulunmuş ancak noter ihtarından sonra 13/10/2014 tarihinde açılan eldeki davanın dilekçesinde ise iş akdinin 10/09/2014 tarihinde feshedildiğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, hizmet süresinin 02/07/2007 ila 18/08/2014 tarihleri arasında olduğu belirtilmesine rağmen kıdem tazminatına esas hizmet süresinin hesabı 02/07/2007 ila 10/09/2014 tarihleri üzerinden yapılmıştır. Oysa davacının noter ihtarı, davalının cevabı ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının iş akdinin fesih tarihi 31/07/2014 tarihidir.

Bu nedenle, kıdem tazminatına esas hizmet süresinin 02/07/2007- 31/07/2014 tarihleri arasında olduğu kabul edilerek kıdem tazminatının hesaplanması gerekirken, yanlış tespite dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsizdir.