Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/5925 K.2018/14920

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı iş yerinde 26/12/1993 - 02/03/2013 yılları arasında kesintisiz olarak belirsiz iş akdi ile çalıştığını, müvekkilinin davalı iş yerinde saat 10:00 da iş başı yaptığını, 22:30-23:00'e kadar sürekli çalıştığını, haftada 6 gün çalıştığını çarşamba günleri izin kullandığını, günlük 45,00 TL ücret aldığını, bu ücretin günlük olarak verildiğini, yıllık izin ücretlerinden yararlanamadığını, dini bayram ve resmi tatillerde iş yerinde çalıştığını, müvekkilinin çocuklarının olduğunu ancak son 1 yıldan beri çocuk parası ödenmediğini,

davacının 20 yıllık kıdemi olduğunu ve kıdem tazminatının kendisine ödenmemesi için düşük bir miktarlı ibranamenin müvekkiline imzalatılmak istendiğini, ancak müvekkilinin imzalamak istememesi üzerine iş yerinden hakaretler ve sinkaflı küfürlere maruz kalarak kovulduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket yetkilisi özetle: Davacının davasında kötüniyetli olduğunu, art arda 3 gün işe gelmediğini, haklı bir neden bildirmediğini, iyiniyet kurallarına uymayan davranışı nedeniyle 04/03/2013 tarihi itibariyle iş akdinin feshedildiğini, davacıya hafta tatilinin Çarşamba günleri verildiğini, ücretlerin ve asgari geçim indiriminin düzenli olarak ödendiğini, davacının talep ettiği ücretlere ilişkin sunulan bordro örneklerinde anlaşılacağı üzere kendisine düzenli ödemelerin yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hizmet süresinin tespitinde, kesintili ... kabul edilmesine rağmen, karar gerekçesinde son paragrafta anlaşılamayan bir şekilde kesintisiz çalışmadan bahsedilmesi çelişkili olup, başlı başına bir bozma nedenidir.

3-Davacı dava dilekçesinde işyerinde 10:00-22:30/23:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. İddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren ise, davacının tüm ücret alacaklarının bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini savunmuştur.

Dosyada mevcut ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dinlenen davacı tanıklarının ifadelerine göre, davacının mesai saatlerinin 10:30-24:00 saatleri arasında olduğu kabul edilerek, haftalık fazla mesai süresi 27 saat olarak tespit edilmiş ise de; bu hesaplama yöntemi hatalıdır. Tanık beyanları ile de ispatlandığı üzere, davacının dava dilekçesinde ki talebi aşılmadan, haftada 6 gün üzerinden ve 10:00-22.30 saatleri arasında günlük 12,5 saatten 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülerek 11 saatx6=66 saatlik çalışmadan, yasal haftalık calışma süresi olan 45 saatin düşülmesiyle haftalık fazla mesai süresi 21 saat olup, fazla mesai ücreti bu süre üzerinden hesaplanmalıdır. Fazla mesai ücreti hesabında, talebin aşılması da hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

4-Dosyaya davalı tarafça sunulan ancak bilirkişi tarafından inceleme konusu yapılmayan ücret bordrolarının bazılarında, fazla mesai ücreti tahakkuku bulunmakta olup, bu bordroların bir kısmı imzalı bir kısmı ise davacının imzasını taşımamaktadır. Fazla mesai ücreti tahakkuku bulunup aynı zamanda imzalı olan bordrolar bakımından, daha fazla fazla mesai yapıldığı hususu yazılı delille ispatlanamadığından bu ayların fazla mesai ücreti hesabında dışlanması gerektiği unutulmamalıdır. Fazla mesai ücreti tahakkuku bulunmakla birlikte, davacı işçinin imzasını taşımayan bordro ayları bakımından ise, banka yolu ile ödenen miktar hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsup edilmelidir.

Davacının haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilip buna göre fazla mesai ücreti hesaplanarak hüküm altına alınmasına rağmen, karar gerekçesinde haftanın 7 günü çalışıldığından bahsedilmesi de isabetsizdir.

4-Davacının dava dilekçesinde, son 1 yıldan beri çocuk parası ödenmediğini açıklamasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2008 yılından itibaren asgari geçim indirimi alacağının hesaplanması maddi vakıa ile bağlılık ilkesine aykırıdır. Dava dilekçesinde ki anlatım doğrultusunda, davacının talebi aşılmadan ve dosyaya sunulan ücret bordrolarında ki asgari geçim indirimi tahakkukları da dikkate alınarak, asgari geçim indirimi alacağının yeniden hesaplanması için de hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç: