Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/6377 K.2018/14881

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... Eğitim Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 13/03/2012 tarihinden itibaren davalı T.C. ... Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullar değişse de çalışmaya devam ettiğini, en son ... İlkokulu’nda çalışmakta iken ihale süresinin bittiği gerekçesi ile 31/12/2014 tarihinde iş akdinin sona erdirildiğini, diğer davalının en son çalıştığı taşeron firma olduğunu, müvekkilinin yardımcı personel olarak çalıştığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, temizlik hizmetlerinin yürütülmesi işinin İl Özel İdaresi’nin anlaştığı firmalarca sağlandığını, davacının da diğer davalı işveren tarafından temizlik görevlisi olarak istihdam edildiğini, iş sözleşmesinin 31.12.2014 tarihi itibariyle sona erdiğini, kıdeme esas süreyi doldurmadığını, bu nedenle de tazminata hak kazanamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Taahhüt ... Elektronik Tıbbi Malzeme Paz. Tem. Gıda Mak. Bak. On. Teks.San Ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının davalı Bakanlık’ın işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, davacının iş akdinin feshi yoluna gidilmediğini, zira müvekkil şirketten sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettiğini, dolayısıyla işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerektiğini, 6552 sayılı Yasa hükümleri gereğince kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün davalı Bakanlık’ta olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 14/12/2017 Tarih, 2017/5918 Esas, ve 2017/21310 Karar sayılı ilamıyla “1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, Bursa İl Özel İdaresi’nin alt işvereni On- İs İnşaat Taahhüt ... Elektronik Tıbbi Malzeme Paz. Tem. Gıda Mak. Bak. .... Teks.San Ve Tic. Ltd. Şti.'nin elemanı olarak Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı ... İlkokulu’nda çalışırken, İl Özel İdaresi’nin kapanmasıyla işten çıkartıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatlarını talep etmiş, mahkeme ise davacının 09/02/2015 tarihinde tekrar işe girmesinden yola çıkarak hukuki durumun fesih değil işyeri devri olduğu kanaatine vararak talepleri reddetmiştir.

İşyerinde ara vermeksizin çalışmanın varlığı halinde alt işverenlerin değişmesi nedeniyle önceki alt işverenin kayden işten çıkarma işlemi yapması, bu işlemin gerçekte işyeri devri olup fesih olmadığı şeklinde yorumlanmakta ve uygulama bu şekilde yerleşmişse de; somut uyuşmazlık bakımından davacı işçinin 31/12/2014 tarihinden itibaren iş akdinin sona erdiği, yeni alt işverende işe başlama tarihinin ise 09/02/2015 tarihi olduğu, dolayısıyla arada 40 günlük bir boşluk olduğu gözetildiğinde, aksine başkaca delil de olmadığına göre ara vermeksizin çalışmanın devam ettiğinden söz edilemez.

Açıklanan nedenle somut uyuşmazlık bakımından, feshin gerçekleştiği, yeni alt işverende ise işe başlamanın devir değil, yeni bir iş sözleşmesi olduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş, iş akdinin 31/12/2014 tarihinde sona erdiğini kabul ederek talep edilen alacaklar bakımından işin esasına girip karar vermektir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı TC Milli Eğitim Bakanlığı’nın 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden ve hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde yer alan harçların hangi davalıdan tahsiline karar verildiği açıkça belirtilmeden sadece “davalıdan” yazılmasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.