Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/6415 K.2018/15349

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ayrı ayrı dönemlerde davalılardan Karayolları 14. Bölge Müdürlüğü ile davalı ... Belediyesinin asıl işverenliğinde diğer davalı alt işveren ... Sistemleri Tic. ve San. Ltd. Şirketine bağlı şekilde arşiv düzenleme işinde dosya düzenleme görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı alt işverence fesh edildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım aylık ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile davada husumetleri olmadığını, diğer davalı ile idare arasında 15/11/2011 tarihinde hizmet alım sözleşmesi yapıldığını, 23/12/2011 tarihinde işin kabulünün yapılarak hakediş tutarının 26/12/2011 tarihinde ödendiğini, davacının asıl işvereninin diğer davalı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, dava konusu olayda asıl-alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, işin yapımı süresince tüm personelin ve makine ihtiyacının yüklenici diğer firma tarafından karşılandığını, işe alım, sigorta bildirimleri, ücret ödemelerinin diğer davalı şirket tarafından karşılandığını, davada husumetleri bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ise davaya cevap vermemiş yargılama sırasındaki beyanında davacının işi kendi isteği ile bıraktığını ve alacağı olmadığını, savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılar Karayolları Genel Müdürlüğü ve ... Belediyesi ile diğer davalı şirket arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu ve asıl işverenlerin davacıyı çalıştırdıkları dönemlere göre sorumlu oldukları, davalı şirketin ise davacının tüm alacaklarından sorumlu olduğu, buna göre fesih tarihinde asıl işverenlerde çalışması olmadığından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağından tek başına davalı şirketin sorumlu olduğu ücret alacağında ise asıl işverenlerin çalıştırdıkları süre ile davalı şirketle birlikte sorumlu oldukları kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı Karayolları Genel Müdürlüğü bünyesinde çalışması olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı davalı Karayolları Genel Müdürlüğü nezdinde 21/05/2012 tarihinde çalışmaya başladığını 2013 yılı Ocak ayına kadar çalıştığını iddia etmiş davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili ise diğer davalı ile idare arasında 15/11/2011 tarihinde arşiv düzenleme işine dair hizmet alım sözleşmesi yapıldığını, 23/12/2011 tarihinde işin kabulünün yapılarak hakediş tutarının 26/12/2011 tarihinde ödendiğini, savunmuştur.

Davacı tanıkları beyanlarında genel olarak çalışma iddiasını doğrularken tarihlere ilişkin bilgi vermemişlerdir.

Dairemizce verilen geri çevirme kararı üzerine ise davalı idare diğer davalı şirket ile en son 15/1/2011 tarihli sözleşme yaptıklarını ve bu sözleşmesinin son sözleşme olduğunu belirtmişlerdir. Anılan sözleşmede iş süresinin 47 gün yazılı olduğu görülmüştür. Ancak Dairemizde aynı gün incelemesi yapılan ve benzer talepler içeren ... 10. İş Mahkemesinin 2013/33 E. 2015/193 K. sayılı dosyası ile aynı Mahkemenin 2013/32 E. 2015/192 K. ve yine 2014/754 E. 2016/345 K. sayılı dosyalarında davalı idarenin "söz konusu işle ilgili hizmet alım sözleşmesi ve ilgili kayıtların saklanmadığı ancak ... kayıtlarının bulunduğu" nu belirttiği görülmüştür.

Yukarıda açıklandığı üzere Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü savunması ile benzer dosyalardaki belge ve beyanlar arasında çelişki olup davacının iddia ettiği hizmet süresi içinde davalı şirket ile davalı Karayolları Genel Müdürlüğü arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı belirlenememektedir. Mahkemece davalı Karayolları Genel Müdürlüğünce oluşturulan çelişkinin nedeni sorularak savunmada belirtilen tarihler dışında davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ile diğer davalı şirketin herhangi bir iş yapıp yapmadığı ve davacının davalı Karayolları Genel Müdürlüğü nezdinde çalışması olup olmadığı diğer deliller de değerlendirilerek tespit edilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu davacı tarafın soyut beyanına göre davalı Karayolları Genel Müdürlüğü nezdindeki hizmet süresinin tespiti hatalıdır.

3- Kabule göre ise, yargılama giderlerinde sorumluluk belirlenirken davalıların davacı alacaklarından sorumluluk oranlarına göre hesaplama yapılması gerekirken tüm giderlerden davalıların birlikte sorumlu tutulması isabetsizdir.

4- Hükmün 4 numaralı bendi harca ilişkin olup Mahkemece resen kurulması gereken bu hüküm anlaşılamaz durumdadır. Karar ilam harcına yönelik hüküm kurulup kurulmadığı belirgin değildir.

Yapılacak iş, kabul edilen miktara göre alınması gereken harcı belirleyip yatırılan peşin harç ile ıslah harcı mahsup edilerek bakiye karar harcı ne ise o miktardan, Karayolları Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, diğer 2 davalının sorumlu oldukları miktara göre harç sorumluluğunu belirlemek ve davacının yatırdığı başvuru harcı ile peşin harç ve ıslah harcından Karayolları Genel Müdürlüğü dışındaki iki davalıyı sorumlu tutmaktır.

Mahkemece karar ilam ve harç masrafı hakkında anlaşılamayan ve denetlenemez şekilde hüküm kurulması hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.