Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/7551 K.2018/16811

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 01.04.2002 tarihinden 17.09.2013 tarihine kadar davalı bankada 2.474,59 TL ücret ile çalıştığını, mesai saatlerinin normalde 08:45-18:00 saatleri arasında olmasına rağmen sürekli olarak 08:45-20:00 saatleri arasında öğlen ara dinlenme olmadan çalıştıklarını, hatta bazen çalışmanın 21:00-22:00'a kadar uzadığını ancak fazla çalışma ücreti ödenmediğini, davacının 3600 gün ve 15 yıl şartını doldurduğundan 1475 sayılı Yasa’nın 14/1-5 maddesi uyarınca tazminatlarını alarak işten ayrılmak istediğini ve davalı şirketinde bu teklifi kabul ettiğini ancak daha sonra tazminatları ödemediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 01.04.2002 tarihinden itibaren 17.09.2013 tarihine kadar davalı bankada çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından yaş dışındaki emeklilik şartlarını haiz olduğundan bahisle istifa ile sonlandırıldığını, oysa davacının emeklilik şartlarının oluşmadığını, emekliliğini bekleme amacıyla işten ayrılmayıp başka bir işyerinde iş bulduğu için iş akdini sonlandırmış olabileceğini bu hususun araştırılması gerektiğini, müvekkili bankada fazla mesai yapabilecek ünvan ve kadroların belirlenmiş olduğunu davacının ise bu kadro ve ünvanlarda çalışmadığından fazla mesai yapmış olamayacağını,

hizmet sözleşmesinde fazla mesai alacağının ücrete dahil olduğunun açıkça belirtilmiş olduğundan fazla çalışma ücreti talebinde bulunamayacağını, kaldı ki dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıldan fazlaya ilişkin taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının tüm ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin aldığını bu nedenle fazla mesai alacağı talebinin de reddinin gerektiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı işyerinde 01/04/2002-17/09/2013 talihleri arasında çalıştığı, kıdeminin 11 yıl 5 ay 16 gün olduğu, son ücretinin 3.626,00 TL olduğu, davacının iş akdini yaş koşulu dışındaki diğer şartları haiz olduğundan bahisle 1475 sayılı Yasanın 14/5. maddesi uyarınca feshettiğini ileri sürmekte davalı ise davacının başka bir iş bulmuş olabileceğinden iş akdini sonlandırdığını ve tazminat koşulların gerçekleşmediğini savunduğu, nitekim dosyaya ...

İl Müdürlüğü tarafından gönderilen davacının sicil dosyası muhteviyatından, davacının 08.10.2013 tarihinde işten ayrıldığı tarihten 20 gün sonra başka bir bankada işe başladığı, Sosyal Güvenlik Kurumunca düzenlenen 17.09.2013 tarihli belgeden anlaşıldığı üzere yaş dışındaki 15 yıl sigortalılık süresi ve 3600 gün prim ödeme şartları taşıyan davacının iş akdini bu nedenle feshettikten sonra yeniden çalışmaya başlamasının hakkın kötüye kullanılması olarak nitelendirilemeyeceği kaldı ki Yargıtayımızın son dönem içtihatlarının da bu yönde olduğu bu haliyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı,

davalı tarafın savunmasında belirttiği üzere taraflar arasında 01.04.2002 tarihinde imzalanan Hizmet Sözleşmesinin 6. maddesinde kararlaştırılan aylık ücretin fazla çalışma ücretlerini de kapsadığının belirtildiği, iş sözleşmesi hükmü gereği her ay ödenen ücretin içinde bir miktar fazla çalışma ücreti yer almakla hesaplamanın yılın 12 ayına dağıtılarak yapılması gerekir.

270 saat olan yıllık fazla çalışma 12 aya bölündüğünde aylık 22.5 saat çalışma süresi belirlenir ve davacının çalışma süresinden bu süre indirilerek bakiyesi yönünden hesaplamaya gidilmesi gerektiği, bu itibarla aylık 22.5 saatlik fazla çalışma ücretinin, aylık sabit ücretle birlikte ödendiği anlaşılan davacının bakiye fazla çalışma alacağı kalmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut uyuşmazlıkta, ıslah dilekçesinde net miktar üzerinden ıslah yapılmasına rağmen brüt miktar üzerinden hüküm kurulması HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.