Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/7651 K.2018/16839

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 24/10/2011-20/06/2014 tarihleri arasında garson olarak haftanın 6 günü çalıştığını, tüm çalışma dönemi boyunca pazar günleri de çalıştırıldığını, yıllık izinlerin eksik kullandırıldığını, 2013-2014 yılı yıllık izinlerinin hariç kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ücretlerini istediği, ödenmemesi sebebiyle işyeri sahibi ile tartıştığı, bunun üzerine işten ayrıldığı, davacının fazla mesai ücreti alacağı ile genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğunun belirlenmesi sebebiyle davacının feshinin haklı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin ...... veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta dava dilekçesinde, yıllık izinlerin eksik kullandırıldığı, ayrıca 2013-2014 dönemine ilişkin yıllık iznin hiç kullandırılmadığı iddia edilerek izin ücretlerinin ödenmesi talep edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya ait ücret bordrolarında yıllık izin ücret tahakkuklarının bulunduğu gerekçesiyle yıllık izin alacağı hesaplanmamış, Mahkemece de yıllık izin alacağı talebi reddedilmiştir.

Davalı işveren tarafından yıllık izinlerin fiilen kullandırıldığını gösterir imzalı izin ...... veya eşdeğer bir belge dosyaya sunulmadığından, ücret bordrolarında salt yıllık izin ücreti tahakkuku bulunması davalının ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Mahkemece, dava dilekçesindeki yıllık ücretli izinlerin eksik kullandırıldığı açıklaması da dikkate alınarak gerekirse davacı asil isticvap edilerek kullanılan yıllık izinler tespit edilip kullanılmayan yıllık izin karşılığı ücretlerin hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Dava dilekçesinde, iş akdinin başlangıcından beri davacının ...... olmasına rağmen son üç ay haricinde "............" statüsüne göre asgari geçim indirimlerinin ödendiği beyan edilerek, "......" statüsüne göre ödenmesi asgari geçim indirimi alacak farklarının ödenmesi talep edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 12.08.2010 tarihinden beri ...... olduğu anlaşıldığından bu statüye göre hesaplama yapılıp ücret bordroları ile ödenen asgari geçim indirimlerinin hesaplama sırasında mahsup edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, asgari geçim indirimi alacaklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: