Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/8554 K.2018/21708

Davalı vekili tarafından verilen 12.12.2017 tarihli dilekçede; Dairemizin 26.10.2017 tarihli, 2015/14245 E. ve 2017/16749 K. sayılı temyiz isteminin süreaşımı nedeniyle reddine dair kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davalı vekiline muhtıra ile verilen 7 günlük kesin sürenin son gününün resmî tatile denk geldiği, bu nedenle eksik temyiz harcının süresi içinde tamamlandığı gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen temyiz isteminin SÜREAŞIMI NEDENİYLE REDDİNE DAİR KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma karşılıklarının ödenmediğini, en son aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının haklı bir neden olmaksızın iş akdini sona erdirdiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, en son brüt günlük 65,18 TL yevmiye ile çalıştığını, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, ihbar öneli kadar çalışmadığını, fazla mesai yaptıysa ödendiğini, yıllık izin alacağının banka hesabına yatırıldığını, genel tatil günlerinde çalışmış ise bunun ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının fazla mesai alacaklarını alamamasına bağlı olarak iş akdini haklı nedenle feshettiği, davalı işyerinde muhasebe biriminde çalıştığı, hizmet sözleşmesine göre çalışma saatlerinin haftanın 6 günü 08-21 saatleri arası olduğu, günlük 1,5 saat yemek ve çay molasının verileceği düzenlenmiş ise de; davalı işverenin davacı işçinin çalışmasına ilişkin günlük mesai saatlerini gösterir puantaj kaydı veya elektronik kart okuma belgesi gibi işçinin çalışma saatlerini hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlayamadığı,

dinlenen davacı tanık beyanlarına göre davacının haftada 3 gün 06-19 saatleri, haftada 3 gün 06-23 saatleri arası olmak üzere ara dinlenme düştükten sonra davacının haftalık 30 saat fazla mesai yaptığının sabit olduğu, fazla çalışma ücretinden % 15 oranında takdiri indirim uygulandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili kısmi alacak davası açmış, bilahare ıslah ile talep ettiği miktarları artırmıştır. Islah dilekçesinde fazla çalışma alacağı için %30 indirim uygulayarak bu talep miktarını belirlemiştir.

Davacının ıslah ile belirlediği %30 indirimi oranı kendisini bağlamakta olup, bu indirim miktarı da makuldür. Bu durumda Mahkemece indirim oranına ilişkin talep dikkate alınmadan fazla çalışma alacağına %15 indirim uygulayarak sonuca gitmesi hatalıdır.

3-Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağından yapılan kısmî ödemeler mahsup edilerek sonuca gidildiği anlaşılmakta ise de; dosya kapsamında yer alan 2011 yılının Mayıs, Eylül, Ekim ve Kasım ayı imzalı bordrolardaki fazla çalışma ücreti tahakkuklarının bu mahsupta dikkate alınıp alınmadığı hususu denetlenememiştir. Bu yönüyle karar denetime elverişli olmadığından yerinde değildir.

4-Hüküm fıkrasının 2/a. bendinde tahsil edilecek harcın ne yapılacağının yazılmaması da hatalıdır.

F) Sonuç: