Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/9268 K.2018/19478

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalıya ait süt toplama merkezinde 2011 yılı Nisan ayında işçi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 09.01.2014 tarihinde sebepsiz feshedildiğini, bu süre boyunca yıllık izin kullanmadığı gibi, resmi ve dini tatil günlerinde ve hafta sonları çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve 2013 Kasım ve Aralık ayı ile 2014 yılı Ocak ayı ücretleri alacağını talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk karar, Dairemizin 18/10/2017 tarih ve 2017/6344 E., 2017/16062 K. sayılı ilamı ile; tanık anlatımlarına göre, davacının iş akdinin ücretine zam yapılmadığı için kendisi tarafından sona erdirildiği, davacı işçinin zam yapılmaması nedeniyle iş akdini feshinin haklı sayılabilmesi için, ücretine zam yapılacağına ilişkin yazılı hizmet akdi ya da eşdeğer belge ile ispatı gerektiği, dosyaya davacının ücretine zam yapılacağına dair bir anlaşma ya da eşdeğer belge sunulmadığı ve sözleşme dışı zam yapılmasının işverenin takdirinde bulunduğu,

zam yapılmamasının işçi açısından haklı nedenle fesih sebebi sayılamayacağı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmiş, diğer alacaklar yönünden bozma ilamı ile kesinleştiği gerekçesiyle "yeniden karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulmuştur. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir hüküm kuramaz.

Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.

Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonra da Mahkemece HMK.nun 297 vd. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta, ilk kararda ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı kabul edilerek ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacakları reddedilerek hüküm kurulmuş olmasına ve bu alacakların bozma dışında bırakılmış olmasına rağmen, bozmadan sonra verilen kararda "bozma ilamı ile kesinleşmiş olduğu" gerekçesiyle bu alacaklar hakkında hüküm kurulmadığı görülmüştür. Hüküm sonucu bu hali ile infaza uygun değildir.

Mahkemece ücret, yıllık izin ücreti, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacakları ile ilgili hüküm kurulmaması HMK'nun 297. maddesine aykırılık teşkil etmekte olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: