KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2019/1247 E., 2019/3699 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Davalı temyizi yönünden;
Mahkemece gerekçeli kararda kanun yolu “İstinaf yolu” olarak belirtilmişsede, davalı vekilinin istinaf başvuru ve maktu harçlarını yatırması üzerine, yerel mahkeme kanun yolunda yaptığı hatayı fark ederek, Yargıtay temyiz harçlarının yatarılması için, usulüne uygun muhtırayı davalı vekiline göndermiş, ancak davalı vekili 04/01/2019 tarihli dilekçesindeki ;
“..Muhtırada iş bu istinaf başvurumuzun temyiz başvurusu gibi değerlendirilerek, temyiz harçlarının yatırılması aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağımıza karar verileceği bildirilmiştir.
Ne var ki istinaf başvurumuzun temyiz başvurusu olarak değerlendirilmesi, mahkemenizce verilen 29/06/2018 tarihli karara aykırıdır.
Kaldı ki mahkemenizden verilen karar için temyiz yoluna başvurup başvurmayacağımıza karar verme yetkisi; istinaf başvurumuzu değerlendirecek olan ... Bölge Adliye Mahkemesi’nin görev ve yetkisi içinde bulunmaktadır.
Yukarıda açıkladığımız nedenle, İstinaf başvurumuzun değerlendirilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlığı’na gönderilmesini bilvekale arz ve talep ederim ” şeklindeki bentleriyle dilekçesinin İstinaf Mahkemesi’ne gönderilmesini talep ederek ısrarla muhtırada belirtilen temyiz harçlarını yatırmamıştır. Bu nedenle usulüne uygun muhtıraya rağmen süresinde temyiz harçları yatırılmadığından, davalının temyiz talebinin REDDİNE,
2-Davacı temyizi yönünden;
Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 08/11/2012 olarak yazılması gerekirken, 28/01/2016 tarihinin yazılması maddi hata olup, yerel mahkemece her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2019/1247, K. 2019/3699, 14 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama